บทที่ 1634

เรื่องที่องค์ชายคังถูกจับไปที่ราชสำนักฝ่ายในไปถึงหูของไท่เฟยเส้าอย่างรวดเร็ว ไท่เฟยเส้าโกรธจนตัวสั่น นี่หลิงอวี๋จะจำกัดพวกเขาทั้งหมดเลยหรือ?

เช่นนี้จะได้อย่างไร!

นางวางแผนเเพื่อองค์ชายคังมาหลายปีเช่นนี้ จะมาพลาดในขั้นสุดท้ายได้อย่างไร!

ไท่เฟยเส้าอยู่มินิ่งแล้ว ช่างเรื่องสวดพระสูตรภาวนาเพื่อไทฮองไทเฮาไปสิ นางไม่มีทางที่จะยอมแพ้เช่นนี้!

ไท่เฟยเส้าหาแม่นมที่รูปร่างคล้ายกับตนมาปลอมตัวว่าเป็นตน แล้วรีบลงเขาจากศาลบูรพกษัตริย์กลับไปยังเมืองหลวงในชั่วข้ามคืน

นางต้องไปดูแลและช่วยลูกชายของตนกลับมาด้วยตนเอง

คราก่อนจ้าวหรุ่ยหรุ่ยเพิกเฉยต่อความเป็นความตายของตนได้ แล้วตนจะวางใจฝากชีวิตลูกชายไว้ในมือของนางได้อย่างไร!

มิเพียงเท่านั้น ไท่เฟยเส้ายังเขียนจดหมายฉบับหนึ่งให้คนส่งไปถึงองค์หญิงใหญ่อีกด้วย

ในการเผชิญหน้าขององค์หญิงใหญ่กับหลิงอวี๋และเซียวหลินเทียนครั้งก่อน ลูกชายของนางถูกไทฮองไทเฮามอบสุราพิษทำให้ตาย

นางถูกถอดวรยุทธ์และถูกส่งกลับไปที่อารามจิ้งซือเพื่อสำนึกในความผิดของตน

แต่ไท่เฟยเส้ารู้จักองค์หญิงใหญ่ดี สตรีผู้ที่จักรพรรดิองค์ก่อนสูงสุดอุ้มนั่งตักอยู่ในตำหนักกระดิ่งทองและมีส่วนร่วมในเรื่องการเมืองมาตั้งแต่เด็กจนโตผู้นี้ ไม่มีทางอยู่ที่อารามจิ้งซืออย่างสงบเสงี่ยมเช่นนี้ได้หรอก!

แม้ว่าองค์หญิงใหญ่จะสูญเสียความทะเยอทะยานในการเป็นจักรพรรดิแล้ว แต่ลูกชายกับบุรุษของนางล้วนตายด้วยน้ำมือของเซียวหลินเทียนกับหลิงอวี๋ องค์หญิงใหญ่จะลืมความเกลียดชังในการสังหารลูกชายและสามีไปได้อย่างไร!

ตอนแรกองค์หญิงใหญ่สามารถจัดการมือสังหารเหล่านั้นในหอเหยี่ยวราตรีได้ ก็ต้องมีช่องทางของตน ไท่เฟยเส้าเชิญนางออกมาสังหารหลิงอวี๋และเซียวหลินเทียนด้วยกัน องค์หญิงใหญ่ต้องมิปฏิเสธอย่างแน่นอน

เป็นดังที่ไท่เฟยเส้าคิด นิสัยขององค์หญิงใหญ่มิใช่คนที่สามารถกล้ำกลืนความโกรธและไตร่ตรองความผิดพลาดของตนเองได้

นับตั้งแต่ที่ถูกไทฮองไทเฮาลงโทษให้กลับอารามจิ้งซือ องค์หญิงใหญ่ก็เกลียดไทฮองไทเฮา หลิงอวี๋และเซียวหลินเทียนไปแล้ว

นางแทงหุ่นฟางสามตัว แทงพวกมันอยู่ทุกวัน ใช้สิ่งนี้เตือนตนว่าอย่าลืมความเกลียดชังที่ไทฮองไทเฮาสังหารลูกชายและสามีของตน

องค์หญิงใหญ่กลับไปก็ใช้เงินเก็บของตนซื้อตัวคนในแผ่นดินกลุ่มหนึ่งมาทำงานให้ตน