บทที่ 1636

ลั่วฮั่นใช้ความพูดเก่งของเขาพยายามโน้มน้าวจักรพรรดิเยี่ยนหนานอย่างเต็มที่

จักรพรรดิเยี่ยนหนานตกลงที่จะส่งกองทัพไปร่วมมือกับเซียวหลินเทียน

ด้วยวิธีนี้ คนของจักรพรรดิเยี่ยนหนานและลั่วฮั่นจึงทำงานร่วมกันยึดเมืองจิ่วตู้ขององค์ชายหนิง แล้วรุกคืบต่อไปยังเมืองจิ่วหัวโจวซึ่งเป็นเมืองป้อมปราการทางเศรษฐกิจขององค์ชายหนิง

เมื่อเป็นเช่นนี้องค์ชายหนิงก็เริ่มเสียเปรียบแล้ว

หากไปช่วยองค์ชายอิงหยุดยั้งเซียวหลินเทียนไว้ต่อ​ การสูญเสียเมืองจิ่วหัวโจวก็จะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ขององค์ชายหนิง

แต่หากมิช่วยองค์ชายอิงหยุดยั้งเซียวหลินเทียนก็อาจจะพลาดโอกาสที่ดีที่สุดในการสังหารเซียวหลินเทียนไป!

เซี่ยโฮ่วตานรั่วสนับสนุนให้ไปสังหารเซียวหลินเทียนก่อน แต่ขุนนางภายใต้องค์ชายหนิงกลับคัดค้านอย่างรุนแรง

หากจิ่วหัวโจวตกไปอยู่ในมือของจักรพรรดิเยี่ยนหนาน การจะเอาคืนนั้นเป็นเรื่องยากราวกับปีนขึ้นฟ้า!

ยิ่งไปกว่านั้น เมืองจิ่วหัวโจวมิเพียงแต่มีความสำคัญต่อองค์ชายหนิงในเชิงเศรษฐกิจเท่านั้น แต่ตำแหน่งทางยุทธวิธีของเมืองก็มีความสำคัญมากเช่นกัน

เทียบกับการที่จักรพรรดิเยี่ยนหนานได้เมืองจิ่วหัวโจวไป​ ก็คือการแบ่งเมืองทั้งหมดที่องค์ชายหนิงเป็นเจ้าของออกเป็นสองส่วน เมื่อเป็นเช่นนี้ หากเมืองเหล่านี้ถูกโจมตี ก็จะมิสามารถช่วยเหลือได้ทันท่วงที

จักรพรรดิเยี่ยนหนานสามารถใช้เมืองนี้เป็นฐานที่มั่นในการยึดครองเมืองทีละเมืองได้

“ฝ่าบาท เรามิสามารถสูญเสียเมืองจิ่วหัวโจวไปได้พ่ะย่ะค่ะ!”

ที่ปรึกษาขององค์ชายหนิงเตือนอย่างจริงจัง “จะสามารถสังหารเซียวหลินเทียนได้หรือไม่นั้นก็ยังมิแน่นอน ทว่าหากเราสูญเสียเมืองจิ่วหัวโจวไป เราอาจพ่ายแพ้อย่างราบคาบนะพ่ะย่ะค่ะ!”

“การที่องค์ชายอิงเล็งเห็นสนใจร่วมมือกับเรา​ นั่นก็เพราะว่าเรามีความแข็งแกร่งของเราเอง! หากเราไม่มีข้อได้เปรียบ องค์ชายอิงก็คงจะใช้โอกาสนี้ซ้ำเติม คำว่าพันธมิตรก็จะเป็นเพียงแค่คำพูดปากเปล่า!”

ภายใต้การโน้มน้าวใจของที่ปรึกษาเหล่านี้ ในที่สุดองค์ชายหนิงก็ตัดสินใจว่าจะมิไปเป็นกองหนุนให้องค์ชายอิง แต่จะกลับไปปกป้องเมืองจิ่วหัวโจว

ที่ปรึกษาพูดถูก การสังหารเซียวหลินเทียนนั้นยังมีโอกาส แต่หากเสียเมืองจิ่วหัวโจวไป​ ตนก็จะกลายเป็นจักรพรรดิหัวกลวงที่มีชื่อเสียงแต่ไร้อำนาจ

เขาต้องปกป้องอำนาจของตนก่อนจึงจะสามารถพูดถึงเรื่องอื่นได้

ทางด้านองค์ชายอิง​ แม่ทัพฟางกับองค์ชายรุ่ยได้นำทัพไปยึดครองพวกแคว้นเล็ก​ ๆ แล้ว