บทที่ 1638

องค์ชายรุ่ยยึดครองแคว้นเล็กหลายแห่งได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ต้องไปร่วมกับเซียวหลินเทียนเพื่อร่วมกันต่อต้านเว่ยเหนือกับฉีตะวันออก

และในเวลานี้ ข่าวที่ว่าองค์ชายคังถูกหลิงอวี๋จับตัวที่เมืองหลวงในข้อหาปล้นเงินเบี้ยหวัดทหารและถูกจำคุกอยู่ในราชสำนักฝ่ายในก็แพร่ไปจนถึงหูขององค์ชายรุ่ย

ฟางเหยาเหยาลูกสาวของแม่ทัพฟางแต่งงานไปเป็นชายารองขององค์ชายคัง ตอนนี้องค์ชายคังสูญเสียอำนาจไป หากคิดจะดึงตัวแม่ทัพฟางมาก็ง่ายขึ้นแล้ว

แม่ทัพฟางมีลูกสาวมากมายถึงเพียงนั้น สละฟางเหยาเหยาไปคนเดียวไคงม่มีผลกระทบอะไรต่อเขาหรอก

องค์ชายรุ่ยมอบเงินทองบางส่วนที่เก็บรวบรวมมาจากแคว้นพันให้กับแม่ทัพฟางโดยอ้างว่าเป็นของรางวัลจากสงคราม

แม่ทัพฟางมิได้ปฏิเสธและมิได้พูดคำที่ว่าจะภักดีต่อองค์ชายรุ่ย เขายังคงสังเกตการณ์อยู่

เขารู้สึกว่าจ้าวฮุยวางแผนการนี้ไว้ ไม่มีทางที่จะเสร็จสิ้นไปอย่างเงียบ ๆ เช่นนี้แน่ และที่จ้าวฮุยถูกองค์ชายอิงพาไปที่เยวี่ยใต้ก็คือแผนการที่องค์ชายอิงกับจ้าวฮุยตกลงกันไว้

จ้าวฮุยไปเป็นทูตที่แคว้นเล็กครานี้ ตั้งใจว่าจะใช้แคว้นเล็กเหล่านี้สร้างความวุ่นวายใจให้กับเซียวหลินเทียน

เขากับองค์ชายอิงร่วมกันวางแผน และเป็นเรื่องที่เสี่ยงครั้งใหญ่ทีเดียว

หากเรื่องนี้เปิดเผยออกไป ตระกูลจ้าวของเขาก็จะเป็นการกบฏต่อฉินตะวันตกที่ขายแคว้นแสวงหาความรุ่งเรือง จากนั้นก็จะถูกราษฎรฉินตะวันตกทอดทิ้ง

แต่จ้าวฮุยไม่มีทางเลือก เซียวหลินเทียนมีอำนาจสูงเกินไป หากเขามิหาโอกาสทำลายชื่อเสียงของเขาในหมู่ราษฎร ตระกูลจ้าวของเขาก็ไม่มีวันที่จะรุ่งเรืองได้

การร่วมมือกับองค์ชายอิงคือการเสี่ยงอันตรายอย่างมิต้องสงสัย

แต่จ้าวฮุยรู้สึกว่าตนสามารถควบคุมคนหยาบกระด้างผู้นี้ได้

เขารับปากกับองค์ชายอิงว่า ขอเพียงล่อเซียวหลินเทียนออกมาสังหารได้ เมื่อองค์ชายคังขึ้นครองบัลลังก์ ก็จะยกเมืองห้าเมืองรวมทั้งโม่เหอให้กับองค์ชายอิง

องค์ชายอิงอยากได้เมืองโม่เหอมาก แต่ตอนนี้เมืองโม่เหอกลับคืนไปให้แม่ทัพกู่คอยดูแลอยู่

ก่อนหน้านี้องค์ชายอิงมิสามารถแย่งชิงเมืองโม่เหอมาจากในมือขององค์ชายหนิงได้ ทว่าหากคิดจะแย่งชิงมาจากมือของแม่ทัพกู่นั้นยากยิ่งกว่าอีก

ดังนั้นเมื่อเขาได้ยินว่าจ้าวฮุยเต็มใจที่จะยกโม่เหอให้ตน องค์ชายอิงก็ใจเต้นขึ้นมาเล็กน้อย

สิ่งที่ทำให้องค์ชายอิงตกลงร่วมมือยังมีสิ่งล่อใจเช่นการสังหารเซียวหลินเทียนอีกอย่าง