บทที่ 1669

หลิงอวี๋มองอาการบาดเจ็บบนใบหน้าของแม่นมอู แล้วก็นึกถึงหลานฮุ่ยจวน

เมื่อนั้นหลานฮุ่ยจวนกับอู่จวิ้นหัวหน้าองครักษ์ของนางหนีออกจากแดนปีศาจมา หลานฮุ่ยจวนได้รับบาดเจ็บสาหัสและสูญเสียการฝึกยุทธ์ไป

อู่จวิ้นก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน แล้วสุดท้ายก็ตาทั้งสองข้างก็สูญเสียการมองเห็นไป

อาการบาดเจ็บบนใบหน้าของแม่นมอูกับอาการบาดเจ็บของหลานฮุ่ยจวนมีความเกี่ยวข้องกันหรือไม่?

อาจเป็นเพราะความสงสัยที่เขียนอยู่บนใบหน้าของหลิงอวี๋นั้นทำให้แม่นมอูมองออก

แม่นมอูดูเหมือนจะนึกถึงเมื่อยามนั้นเช่นกัน ในดวงตาที่ขุ่นมัวสะท้อนความเกลียดชังอย่างมากออกมา

“แม่นมอู ข้าได้ยินมาว่า หลังจากที่ท่านแม่หนีออกมาจากแดนปีศาจก็พบว่าตั้งครรภ์ ท่านรู้หรือไม่ว่าผู้ใดคือพ่อของข้า?”

แม้ว่าหลิงอวี๋จะมิใช่คนเดียวกับเจ้าของร่างเดิม และสำหรับนางแล้วบิดาผู้มีพระคุณในการให้กำเนิดตนผู้นี้จะมีหรือไม่มีก็ได้

ทว่าบัดนี้ตนครอบครองร่างนี้อยู่ หากนางมิระลึกถึงบุญคุณของบิดา ก็ต้องระลึกถึงบุญคุณที่หลานฮุ่ยจวนให้กำเนิดมา

หลานฮุ่ยจวนถูกคนจากแดนปีศาจตามล่า ยามนี้หลิงอวี๋ครอบครองหยกหล้าสุขาวดีของนางอยู่ หากหลิงอวี๋มิรู้สาเหตุการตายของหลานฮุ่ยจวนให้แน่ชัด แล้วจะจัดการกับอันตรายที่จะเกิดขึ้นได้อย่างไรกัน!!

“อย่าไปพูดถึงเดรัจฉานผู้นั้นเลย! มีพ่อเช่นนั้น มิพูดถึงก็ดีแล้ว!”

แม่นมอูมีสีหน้าเกลียดชังทันที

“ข้ามิอยากจดจำเขา ข้าเพียงต้องการรู้อดีตของท่านแม่ให้แน่ชัด!”

หลิงอวี๋ยืนกราน “แม่นม ท่านมีพระคุณช่วยชีวิตข้าไว้ หากการบาดเจ็บของท่านกับการที่ท่านแม่ข้าถูกตามล่าเป็นฝีมือของคนกลุ่มเดียวกัน ข้าจะล้างแค้นแทนท่านเอง!”

แม่นมอูหัวเราะเยาะออกมา “ท่านหยุดพูดเกินจริงได้แล้ว บ่าวบำเพ็ญตนถึงดินแดนที่เจ็ดแล้วก็ยังมิใช่คู่ต่อสู้ของคนพวกนั้น ท่านจะช่วยบ่าวแก้แค้นหรือ? นี่มิใช่ความฝันหรือเพคะ?”

หลิงอวี๋เอ่ยอย่างหนักแน่น “ตอนนี้ข้ายังสู้ท่านมิได้ แต่ข้าเชื่อว่าสักวันหนึ่งข้าจะนำหน้าท่านได้!”