บทที่ 1670

แต่สิ่งที่แม่นมอูพูดต่อไปทำให้หลิงอวี๋รู้ว่าตนมีมุมมองที่คับแคบไปแล้ว

เนื่องจากผู้บำเพ็ญตนมากมายในแดนปีศาจมีชีวิตที่ยืนยาวได้ จึงมีความอดทนต่อข้อกำหนดในการแต่งงานมาก

เช่นนั้นจึงมีบุรุษที่มีภรรยาหลายคนมากจนนับมิถ้วน หลงหมิงอายุสิบห้าปีก็แต่งงานเชื่อมความสัมพันธ์แล้ว เขาแต่งงานกับคุณหนูจากตระกูลเก๋อที่มีอำนาจอีกตระกูลหนึ่งมาเป็นภรรยาหลวง

ครั้นเมื่อหลานฮุ่ยจวนกับแม่นมอูตกหลุมรักหลงหมิง หลงหมิงก็มีลูกชายสองคนแล้ว

แต่สตรีสองคนนี้ก็ยังคงหลงใหลหลงหมิง และกระโจนเข้าใส่เขาราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ

แม่นมอูเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีเอกลักษณ์เหนือจากตระกูลใหญ่ทั้งห้า ตระกูลอูเป็นตระกูลของนักบวชหญิงในแดนปีศาจ

เผ่านักบวชหญิงมีหน้าที่รับผิดชอบในการปกป้องภูเขาศักดิ์สิทธิ์หลายแห่งในแดนปีศาจ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้สามารถจัดหาเครื่องยาสมุนไพรของแดนปีศาจที่ผู้บำเพ็ญตนต้องการได้

ดังนั้นเผ่านักบวชจึงได้รับความเคารพจากเหล่าตระกูลใหญ่

แม่นมอูมีสถานะสูงตั้งแต่นางยังเป็นเด็ก ครอบครัวใหญ่เห็นนางก็จะต้องคำนับนาง

ด้วยเหตุนี้นางจึงเย่อหยิ่งมาโดยตลอด แต่เมื่อพบหลงหมิงในคราแรกก็ตกหลุมรักเสียแล้ว

นักบวชหญิงทุกคนเลือกที่จะมิแต่งงานไปตลอดชีวิตเพื่อรักษาสถานะที่บริสุทธิ์ของตนไว้

เพื่อที่จะแต่งงานกับหลงหมิง แม่นมอูจึงสละโอกาสที่จะเป็นนักบวชหญิงและอุทิศตนให้กับหลงหมิง

แต่หลงหมิงชอบนางก็เพราะนางสามารถเป็นนักบวชหญิงได้ และช่วยตนเก็บเครื่องยาสมุนไพรจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์มาเพื่อพัฒนาการฝึกของเขา

เมื่อแม่นมอูไม่มีผลประโยชน์ในจุดนี้แล้วจะต่างอะไรกับสตรีธรรมดาเหล่านั้นเล่า

หลงหมิงที่มิได้จริงจังกับแม่นมอูในที่สุดก็ทิ้งนางไป คนหยิ่งยโสเช่นแม่นมอูจะทนรับได้อย่างไร และในตอนนั้นนางก็ตั้งครรภ์อยู่ด้วย

แม่นมอูไปหาหลงหมิงเพื่อขอคำอธิบาย แต่ผลก็คือถูกหลงหมิงทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บ

แม้ว่าหลงหมิงจะเจ้าชู้ แต่เขาก็ยังคงปรานีต่อสตรีของตน

แต่ฮูหยินหลงมิได้ใจดีถึงเพียงนั้น แม้ว่าการที่บุรุษมีภรรยามากจะเป็นเรื่องปกติ แต่ฮูหยินหลงก็รักหลงหมิงอย่างลึกซึ้ง นางทนมิได้ที่สตรีคู่แข่งความรักจะมาแย่งสามีของตน