บทที่ 1770

อะไรนะ?

ทั้งเฉียวไป๋และท่านอาเฉียวตางก็ตกใจมาก

ในความของพวกเขา หลิงอวี๋มิใช่คนแดนเทพ แม้ว่านางจะได้รับหยกหล้าสุขาวดีมาก็มิสามารถใช้ประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่จากมันได้ ระดับพลังการบำเพ็ญของนางจะสูงถึงขั้นที่สามารถสังหารเฉียวเค่อได้อย่างไร?

แต่เมื่อเห็นสภาพของจ้าวหรุ่ยหรุ่ยแล้ว พวกเขามิเชื่อก็ต้องเชื่อ

พลังของจ้าวหรุ่ยหรุ่ยอยู่เหนือกว่าเฉียวเค่อ นางไปถึงดินแดนที่หกนานแล้ว แต่ตอนนี้เพิ่งอยู่ในดินแดนที่สี่

เฉียวไป๋กับท่านอาเฉียวต่างก็มิรู้ว่า หลิงอวี๋ทำลายตันเถียนของจ้าวหรุ่ยหรุ่ยไปแล้ว หลังจากได้ฟังคำพูดของจ้าวหรุ่ยหรุ่ยก็คิดไปจริง ๆ ว่าหลิงอวี๋ได้ชิงพลังของจ้าวหรุ่ยหรุ่ยกับเฉียวเค่อไป

“นางสารเลวผู้นี้ นางอยู่ที่ใด ข้าจะต้องตามหาและสังหารนางให้ได้!”

หัวใจของเฉียวไป๋ราวกับมีมีดมากรีด ก่อนหน้านี้คำทำนายของท่านอาเฉียวบอกว่า เฉียวเค่อตายไปแล้ว เขาก็เชื่อครึ่งสงสัยครึ่ง หวังว่าคำทำนายของท่านอาเฉียวจะผิดพลาด

แต่ตอนนี้จ้าวหรุ่ยหรุ่ยยืนยันการตายของเฉียวเค่อ ความหวังของเขาพังทลายลงไปแล้ว

“ศพพี่ชายข้าอยู่ที่ใด? ข้าจะต้องตามหาเขาแล้วพาเขากลับมาฝังอย่างสงบ...”

เฉียวไป๋สะอื้นไห้

แม้ว่าเฉียวเค่อจะเจ้าชู้ แต่ก็ดีกับน้องชายเช่นตนมาก เฉียวไป๋จึงรู้สึกเสียใจกับการตายของเฉียวเค่อจากใจจริง

“ข้ามิรู้ หลังจากที่ข้าถูกหลิงอวี๋ทำร้ายก็ตกลงไปในแม่น้ำและถูกแม่น้ำซัดมาที่นี่…”

จ้าวหรุ่ยหรุ่ยได้เผาร่างของเฉียวเค่อไปแล้ว นางกังวลว่าจะมีคนพบสาเหตุที่แท้จริงในการตายของเฉียวเค่อจึงได้ทำเช่นนั้นลงไป

“ข้าก็มิรู้ว่าหลิงอวี๋ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ หากยังมีชีวิตอยู่ ก็น่าจะอยู่ในวังเทพ!”

จ้าวหรุ่ยหรุ่ยเล่าเรื่องจริงครึ่งเท็จครึ่งที่ตนกับหลิงอวี๋ติดอยู่ในค่ายกลของวังเทพ เพียงแต่สลับลำดับเรื่องราว

ดังนั้นพวกของเฉียวไป๋จึงเข้าใจไปเช่นนี้ว่า หลิงอวี๋สังหารเฉียวเค่อก่อน จากนั้นจึงจับตัวจ้าวหรุ่ยหรุ่ยเป็นตัวประกันบุกเข้าไปในเขตของวังเทพโดยมิได้ตั้งใจ ผลก็คือถูกขังอยู่ข้างในนั้น

“วันพรุ่งเราจะไปวังเทพกัน ข้าจะต้องตามหานางสารเลวหลิงอวี๋นั่นให้เจอ หากยังมีชีวิตอยู่ก็ต้องพบตัว หากตายก็ต้องพบศพ!”

เฉียวไป๋กัดฟันพูดออกมา

“เราต้องวางแผนให้รอบคอบ!”