บทที่ 1802

ทางด้านเถ้าแก่เจียง ท่านป้าวบอกว่าจะช่วยหลิงอวี๋ตามหาน้องสาว จึงจะให้หลิงอวี๋อยู่ที่นี่สักสองสามวัน เขาเห็นว่าหลิงอวี๋ก็ดูท่าทางเห็นด้วยเช่นกัน จึงมิได้ใส่ใจ ให้หลิงอวี๋อยู่ที่นี่ส่วนตนก็พาเสี่ยวซานเอ๋อร์กลับ

ในตอนที่ยังมิรู้ถึงบทบาทของหลิงอวี๋ที่มีต่อหวงฝู่หลินอย่างแน่ชัดนี้ ท่านป้าวจึงจัดให้หลิงอวี๋ไปอยู่ที่เรือนทางสวนด้านหลังที่อยู่ห่างออกไป แต่แม้ว่าจะห่างไกลก็มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน มิได้เพิกเฉยหลิงอวี๋ไป

ท่านป้าวมิได้เอ่ยถึงเรื่องที่จะช่วยหลิงอวี๋ตามหาน้องสาว หลิงอวี๋ก็มิอยากจะพูดเช่นกัน นางรู้สึกว่าตนตกอยู่ในเงื้อมมือของหวงฝู่หลินเพียงคนเดียวก็เพียงพอแล้ว

หากตามหาน้องสาวเจอ ก็จะเป็นการเพิ่มคนที่หวงฝู่หลินจะนำมาข่มขู่ตนมากขึ้นอีกคน

หลังจากนี้เมื่อตนสามารถหลุดพ้นออกมาได้ ก็ค่อยไปตามหาน้องสาวแล้วกัน

หลิงซินเห็นว่าหลิงอวี๋จัดการเพียงชั่วครู่ ก็ทำให้ท่านป้าวที่เป็นดั่งหอคอยเหล็กผู้นั้นเปลี่ยนท่าทีที่มีต่อนางไปได้แล้ว ความหวาดกลัวในใจก็ลดลงไปมาก

นางรู้สึกว่า ความสามารถของคุณหนูผู้นี้มีมากกว่าเถ้าแก่เจียงอีก การติดตามนางดูน่าจะไม่มีอันตรายใด ๆ

กระทั่งเถ้าแก่เจียงกลับไปแล้ว หลิงอวี๋จึงได้ครุ่นคิดขึ้นมา

ท่านป้าวจะต้องรายงานหวงฝู่หลินไปแล้วแน่ ๆ ว่าตามหาตนพบแล้ว อีกมินานหวงฝู่หลินก็จะต้องมาหาตน

นางมิอยากกลับไปที่วังเทพแล้ว เช่นนั้นอาศัยโอกาสนี้ส่งมอบตำรายาและให้หวงฝู่หลินปล่อยให้ตนจากไปดีกว่า!

ทว่าหากหวงฝู่หลินมิยอม นางก็จะต้องคิดหาวิธีหลบหนี

ใบหน้าของตนดึงดูดสายตาคนมากเกินไป หน้ากากผิวหนังมนุษย์ก็ไว้ใจมิได้เช่นกัน นางจะต้องออกแบบหน้ากากใหม่อีกครั้งหนึ่งเพื่อให้ตนหลบหนีได้

ในขณะที่หลิงอวี๋กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น อีกด้านหนึ่งเผยอวี้ก็กำลังสืบเรื่องตระกูลป้าวอย่างละเอียดจากผู้ว่าการอำเภอหยางอยู่เช่นกัน

เขาจะต้องรู้ให้แน่ชัด และเตรียมพร้อมช่วยเหลือหลิงอวี๋

“แม่ทัพเผย ท่านมาถึงเมืองเล็กนี้ตั้งหลายวันแล้ว ท่านก็น่าจะรู้ว่าทางการของเยวี่ยใต้จัดการอะไรกับป้าวเฉิงมิได้!”

ผู้ว่าการอำเภอหยางยิ้มอย่างขมขื่นแล้วเอ่ย “สมญานามที่ว่าป้าวเฉิงเป็นเจ้าถิ่นที่นี่นั้นมิใช่แค่การเรียกขานกันเฉย ๆ เมืองเล็กแห่งนี้ยังมีชนเผ่าที่อยู่รายล้อมอีกนับสิบชนเผ่า ซึ่งชนเผ่าเหล่านั้นทั้งหมดต่างก็พึ่งพาเขาในการทำมาหากิน ดังนั้นทั้งหมดนั้นจึงล้วนเชื่อฟังเขา!”

“ภายใต้บังคับบัญชาของเขายังมีกลุ่มผู้คุ้มกันอยู่อีกสามร้อยกว่าคน ซึ่งในบรรดาคนเหล่านั้นก็มีคนที่มีวรยุทธ์แก่กล้าอยู่เป็นจำนวนมาก! นอกจากนี้แล้ว เจ้าวังของวังเทพก็เป็นผู้สนับสนุนของเขาด้วย!”

“เจ้าวังผู้นั้นมีวรยุทธ์ที่ลึกลับและยากที่จะคาดเดา ว่ากันว่าเขาเลี้ยงเสือดาวหิมะไว้หนึ่งตัวซึ่งสามารถเข้าใจคำพูดของเขาได้ด้วย เสือดาวหิมะตัวนี้เป็นเสือดาวเทพ มันวิ่งเร็วราวกับสายฟ้า และกลุ่มคนที่มีจำนวนนับร้อยก็ล้วนมิใช่คู่ต่อสู้ของมัน!”