ตอนที่ 182
บทที่ 182
September 18, 2026
เข็มเงินจางเจ๋อใกล้แตะร่องเหนือริมฝีปากท่านอ๋องเฉิงแล้ว แต่ถูกเสียงร้องตกใจทำให้ชักกลับโดยสัญชาตญาณ
“ใคร? ใครพูดสอดข้าช่วยคน”
จางเจ๋อรั้งหน้ามองมาอย่างขุ่นเคือง ตะโกนลั่น
“ร่องเหนือริมฝีปากคือตำแหน่งสำคัญของร่างกาย ผู้ใดโหวกเหวก ถ้าข้าตกใจพลั้งมือแทงท่านอ๋องเฉิงตายขึ้นมาเจ้าจะรับผิดชอบได้หรือไม่?”
ตอนหลิงอวี๋ออกจวนคลุมผ้าคลุมหน้าไว้ เวลานี้ก็ไม่อยากเปิดเผยตัวตนแท้จริงของตัวเองจึงไปข้างหน้าสองสามก้าวพลางเอ่ย
“หมอจาง อาการท่านอ๋องเฉิงมิใช่ภาวะลิ่มเลือดอุดตันและก็มิใช่โรคหลอดเลือดสมอง! ท่านมิอาจใช้วิธีรักษาหลอดเลือดสมองกับเขาได้!”
“การฝังเข็มเงินร่องเหนือปากนี้ของท่านมิได้ส่งผลดีอะไรต่ออาการป่วย!”
“กลับกัน ยังสามารถทำให้ท่านอ๋องเฉิงเป็นอัมพาตครึ่งซีกด้วย!”
จางเจ๋อหน้ามืดครึ้มฉับพลัน ถลึงมองหลิงอวี๋อย่างโกรธเกรี้ยวพลางตะคอกลั้น “เจ้าคือใคร! เจ้าเป็นสตรีเข้าใจวิชาหมอรึ?”
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าอาจารย์ข้าคือผู้ใด? เขาคือเซียนหมอโบราณเลื่องชื่อระบือนามแห่งฉินตะวันตก! ข้าเรียนหมอกับเขาสิบกว่าปี สืบทอดวิชาสายตรงจากเขาลึกซึ้ง! แม้แต่อาจารย์ข้าก็เยินยอข้าว่าเก่งกว่าอาจารย์เสียอีก”
“ถ้าข้าไม่มีวิธีช่วยท่านอ๋องเฉิง งั้นก็หาคนที่สองที่ช่วยท่านอ๋องเฉิงในเมืองหลวงไม่ได้แล้ว!”
คนล้อมชมได้ยินเช่นนั้นก็ต่างวิพากษ์วิจารณ์ขึ้น
“เซียนหมอโบราณแห่งโรงหุยชุนวิชาแพทย์เหนือชั้นเสียจริง เล่าลือว่าเขาปลดเกษียณหลายปีแล้ว ไม่ยอมรักษาคนง่าย ๆ แต่พอลงมือก็รักษาหายในคราวเดียว!”
“วิชาแพทย์ของเซียนหมอโบราณผู้นี้เป็นรองแค่นักวิชาการแพทย์อาวุโสหัวแห่งฉินตะวันตก!”
“อาวุโสหัวผู้นี้คือยอดหมอเลื่องลือทัดเทียมปราชญ์แพทย์ซือคงชวิ่นในปีนั้น! เรียกขานว่าเซียนหมอฮั๋ว!”
“เซียนหมอโบราณจัดอยู่อันดับสาม ลูกเถ้าแก่จางเขียวมีฝีมือเหนือกว่าอาจารย์ของเขา เช่นนั้นมิได้หมายความว่า วิชาแพทย์ของเขาเทียบเคียงกับอาวุโสหัวได้หรอกหรือ?”
ฝูงชนเกรียวกราวพรืดหนึ่ง คู่นัยน์ตาตู้ตงหงยิ่งทอประกายตื่นเต้น สามีในอนาคตนางเก่งกาจยิ่งนัก!
ตู้ตงหงถลึงมองหลิงอวี๋อย่างโกรธเกรี้ยว เพราะหลิงอวี๋คลุมผ้าคล้มหน้าอยู่ นางจึงจำไม่ได้ชั่วคราวแถมยังนึกว่าเป็นสาวบ้านนอก ก็พลันตะโกนเสียงดุดัน
“เจ้าสตรีนี่มิคาดว่าจะกล้าซักถามศิษย์ของเซียนหมอโบราณ ช่างไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริง ๆ! เจ้ายังไม่รีบไปอีก อย่ามาก่อกวนที่นี่!”
หลิงอวี๋หมดคำพูด วิชาแพทย์แบบนี้ของจางเจ๋อยังกล้าคุยโม้ว่าตนเก่งกว่าอาจารย์อีกหรือ?
เว้นแต่เซียนหมอโบราณผู้นี้มีชื่อเกินจริง!
หลิงอวี๋กำลังคิดว่ารอตกแต่งโรงเหยียนหลิงเสร็จถึงเปิดทำการ งั้นโฆษณาล่วงหน้าก็ดีเหมือนกันจึงเอ่ยวางตัวเหมาะสม
“ข้าคือหมอตรวจโรคแห่งโรงเหยียนหลิง แม่นางหลิง!”
“โรงเหยียนหลิงปิดทำการแล้ว หมอเลี่ยวกำมะลอผู้นั้นมีเงินจ้างเจ้าด้วยรึ?”
หมอหลี่ได้ยินว่าคือคนของโรงเหยียนหลิงก็นึกถึงเรื่องที่โรงหุยชุนถูกแม่ทัพเฉินปรับเงิน ความโกรธจุดชนวนขึ้นพลันตะโกนลั่น
“ไปให้พ้น เรากำลังวุ่นช่วยคน ไม่ว่างมาเถียงกับเจ้า! ถ้าเจ้ายังกล้าจุ้นลูกเถ้าแก่ของเราไม่ให้ช่วยคนอีก ก็อย่าโทษว่าเราแจ้งราชการมาจับกุมเจ้าแล้วกัน!”
เฉิงตงกระวนกระวาย เมื่อเห็นจางเจ๋อต้องการช่วยคน แต่สตรีนางหนึ่งกลับก่อปัญหาแทรก
เขามองค้นหลิงอวี๋อย่างขุ่นเคืองพลางตะคอก
“เฉิงหมิง เรียกนักการสองสามคนมา ถ้านางกล้าพูดจาไร้สาระอีกก็กุมตัวนางไปพบแม่ทัพเฉินซะ!”
เฉิงหมิงพลันเรียกนักการสองคนมา พลางจับจ้องหลิงอวี๋ถมึงทึง