บทที่ 1844

ทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุต่างก็ตกตะลึงกันไปหมด ไม่มีใครคาดคิดว่าหมอหญิงผู้นี้จะมีอารมณ์ร้ายถึงเพียงนี้ อีกทั้งมิคิดว่าเมื่อคุยมิถูกคอกันก็จะเดินจากไปในทันที

“น้องสาม เจ้าดูเถิดว่าเจ้าหาหมออะไรมา วางท่าเย่อหยิ่งยิ่งกว่าพวกเราเสียอีก!”

เก๋อฮุ่ยซินรู้สึกเหมือนตนเองโดนตบหน้า จึงโกรธจนไปใส่อารมณ์กับเก๋อฮุ่ยหนิง

เก๋อฮุ่ยหนิงเหลือบมองหลิงอวี๋ แม้ว่านางจะแปลกใจเล็กน้อยว่า เหตุใดสตรีผู้นี้จึงกล้าเช่นนี้ แต่เมื่อคิดดูอีกที หากเปลี่ยนเป็นตนแล้วต้องมาเผชิญกับความก้าวร้าวของเก๋อฮุ่ยซินเช่นนี้ ตนก็คงทนมิได้เช่นกัน

นางจึงเอ่ยอย่างใจเย็น “พี่รอง มิแปลกหรอกที่นางจะโกรธ ท่านจะมิทบทวนทัศนคติของท่านสักหน่อยหรือ?”

“หมอที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวงแดนเทพเหล่านั้น ผู้ป่วยจะต้องไปขอร้องถึงที่ให้พวกเขาช่วยรักษาให้มิใช่หรือ? หากท่านได้เผชิญหน้ากับหมอที่มีชื่อเสียงเหล่านั้น ท่านจะยังกล้าทำท่าทีก้าวร้าวกับพวกเขาเช่นนี้หรือ?”

เก๋อฮุ่ยซินยิ้มเยาะออกมา “ก็พวกเขาเป็นหมอที่มีชื่อเสียง ย่อมแตกต่างกันอยู่แล้ว แต่สตรีผู้นี้มิได้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก ยังจะกล้าหยิบยกขึ้นมาพูดรวมกับหมอที่มีชื่อเสียงได้หรือ?”

หลิงอวี๋ถูกจื่ออวิ๋นขวางทางเอาไว้ เมื่อนางได้ยินคำพูดของเก๋อฮุ่ยซิน นางก็ยกริมฝีปากเป็นรอยยิ้มทันที “หมอที่มีชื่อเสียงนี่มีชื่อเสียงมาตั้งแต่เกิดหรือ? พวกเขามิจำเป็นต้องผ่านกระบวนการจากคนที่ไร้ชื่อเสียงไปสู่การมีชื่อเสียงในใต้หล้าหรือ?”

“คุณหนูรอง วันนี้ท่านดูถูกข้าเพราะข้ามิได้มีชื่อเสียง แล้วท่านมิคิดบ้างหรือว่าสักวันหนึ่งเมื่อข้ามีชื่อเสียงขึ้นมา คุณหนูรองจะต้องมาขอร้องข้าถึงหน้าประตูหรือไม่?”

“เจ้า…”

เก๋อฮุ่ยซินยังคิดที่จะโต้แย้งต่อ แต่ฮูหยินผู้เฒ่าเก๋อที่ฟังการโต้แย้งของพวกนางมาโดยตลอดก็เอ่ยขึ้นมาอย่างเข้มงวด “พอแล้ว ซินเอ๋อร์ เจ้าเป็นฝ่ายเสียมารยาทก่อน ยังมิโค้งคำนับขอโทษหมออีก!”

ฮูหยินผู้เฒ่าเก๋อใช้ชีวิตมาหลายสิบปีแล้ว จะมีเรื่องใดบ้างที่นางมิเคยได้เห็น

แม้ว่าสตรีตรงหน้านี้จะมีหน้าตาธรรมดา แต่ก็มิได้หวาดกลัวความร่ำรวยภายในห้องเลยแม้แต่น้อย

อีกทั้งเมื่อเผชิญหน้ากับการยั่วยุของเก๋อฮุ่ยซิน แม้จะรู้อยู่แก่ใจถึงอำนาจของตระกูลเก๋อ แต่นางกลับมิได้มีความกลัวเลย

หากสตรีผู้นี้มิใช่คนโง่ นางก็คือคนที่มีความสามารถอยู่จริง ๆ!

มีความเย่อหยิ่งในความสามารถ!

หมอยาในเมืองหลวงแดนเทพเหล่านั้นมีใครบ้างที่มิได้มีท่าทียโสมิเห็นหัวใครเช่นนี้!

ฮูหยินผู้เฒ่าเก๋อจ้องมองเก๋อฮุ่ยซินอย่างมิพอใจนัก นางกำลังทุกข์ทรมานจากโรคประหลาดนี้ และมิอยากจะพลาดโอกาสในการรักษา

หากหมอหญิงผู้นี้มีความสามารถจริง ๆ การที่ไปทำให้นางขุ่นเคืองจะมิเป็นการทำให้นางเกิดความขัดแย้งกับตนหรือ?

เก๋อฮุ่ยซินทั้งรู้สึกกลัวและอยากจะเอาใจผู้อาวุโสของตระกูลเก๋อด้วย ดังนั้นนางจึงทำได้เพียงโค้งคำนับหลิงอวี๋อย่างพอเป็นพิธี เพื่อเป็นการแสดงความขอโทษออกไป