บทที่ 1956

เซียวหลินเทียนกำลังอยู่ในภาวะมืดแปดด้านในการตามหาหลิงอวี๋ จึงรู้สึกมิสบายใจนัก เดิมทีเขามิได้สนใจเรื่องการสำรวจเหล่านี้ แต่คำพูดของเผยอวี้ก็ทำให้เขาเปลี่ยนความคิดไป

“นายท่านอู่ ตำหนักปีกเงินได้ระดมทุกคนไปติดตามเบาะแสของท่านหญิงแล้ว แต่ก็ยังมิพบนางขอรับ!”

“บางทีพวกเราอาจจะต้องเปลี่ยนแนวคิดดู ท่านหญิงมิได้นำเงินติดตัวมาเลย และนางที่พวกเรารู้จักก็มิใช่คนประเภทที่เจออุปสรรคแล้วจะถอยหนีด้วย!”

“หากนางรู้ว่าตนถูกปิดผนึกไว้ นางจะต้องคิดหาวิธีปลดผนึกให้ตนเองเป็นแน่! และที่ภูเขาหมางหลิ่งก็มีเครื่องยาสมุนไพรอยู่เป็นมากหลายนัก หากท่านหญิงขาดแคลนเงิน จะต้องมิปล่อยโอกาสที่จะไปภูเขาหมางหลิ่ง เพื่อหาลู่ทางทางทำเงินอย่างแน่นอน!”

ฉินซานจึงครุ่นคิดแล้วเอ่ยขึ้นมา “ข้าน้อยรู้สึกว่าที่เผยอวี้พูดนั้นมีเหตุผลขอรับ เครื่องยาสมุนไพรที่ใช้ในการพัฒนาพลังในเมืองหลวงแดนเทพนั้นมีราคาแพงจนมิน่าเชื่อ ผู้บำเพ็ญตนมากมายล้วนไปที่ภูเขาหมางหลิ่งเพื่อหาโอกาสร่ำรวยมาซื้อโอสถกัน!”

“ท่านหญิงทรงเชี่ยวชาญเรื่องเครื่องยาสมุนไพร หากนางขาดแคลนเงินซื้อโอสถ นี่ก็คือทางที่รวดเร็วที่สุดขอรับ!”

เซียวหลินเทียนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยออกไป “เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ! หานอวี้ เจ้าไปชักชวนจ้าวหรุ่ยหรุ่ยให้ไปด้วยกัน บางทีเราอาจจะถือโอกาสนี้จับตัวนาง แล้วบีบให้นางบอกที่อยู่ของอาอวี๋มาได้!”

“เจ้าค่ะ บ่าวจะไปหานางประเดี๋ยวนี้ จะทำให้นางใจอ่อนไปด้วยให้ได้เจ้าค่ะ!”

จากนั้นหานอวี้ก็ออกไปโดยมิรีรอ

“นายท่านอู่ เช่นนั้นบ่าวไปชวนสิงอวี๋ไปกับพวกเราดีหรือไม่เจ้าคะ เช่นนี้เราจะได้ถือโอกาสนี้พิสูจน์ด้วยว่านางใช่ท่านหญิงหรือไม่ หากมิใช่ ก็จะได้มิต้องเสียเวลาไปกับนาง!”

เถาจื่อก็เสนอขึ้นมาเช่นกัน

“ได้ หากนางจนมากดังเช่นที่นางแสดงออกมา นางไม่มีทางพลาดโอกาสนี้อย่างแน่นอน!”

เซียวหลินเทียนจึงเอ่ยกับเผยอวี้ “เจ้าไปเร่งสือหรงที วันพรุ่งก่อนที่เราจะออกเดินทางข้าจะต้องได้ข้อมูลการสืบสวนของสิงอวี๋!”

“ขอรับ!”

เผยอวี้จึงมิรีรอและรับออกไปหาสือหรงทันที

ทางด้านหลิงอวี๋ ก็มาถึงที่กระดานรางวัลพร้อมกับเย่หรงและผู้รอบรู้แล้ว

กระดานรางวัลนี้ตั้งไว้ที่จัตุรัสที่เป็นตลาดคึกคัก และบนแผ่นไม้ขนาดใหญ่หลายแผ่นนั้นล้วนมีหมายจับค่าหัวติดอยู่เต็มไปหมด

หลิงอวี๋เห็นหมายจับค่าหัวของตระกูลเฉียวที่ล่าตนติดอยู่ตรงที่สูงที่เห็นได้ชัดเจนที่สุด และมีคนกลุ่มหนึ่งกำลังล้อมดูกันอยู่