บทที่ 2030

ฉินซานรู้สึกสนใจขึ้นมา “หืม มีผู้เชี่ยวชาญเช่นนี้ด้วยหรือ หลังจากนี้หากมีโอกาสก็แนะนำให้ข้ารู้สึกหน่อยสิ!”

เซียวหลินเทียนต้องการคนที่มีความสามารถในเมืองหลวงแดนเทพจำนวนมาก หากมีผู้เชี่ยวชาญเช่นนี้ แล้วแนะนำให้เขา เขาจะต้องดีใจมากแน่ ๆ

“วันหลังเจ้าก็จะได้พบกับนาง!”

เย่หรงยังคงต้องการความช่วยเหลือจากฉินซานเรื่องช่วยท่านแม่ ถึงเวลานั้นค่อยแนะนำเสี่ยวชีให้เขารู้จัก

ทั้งสองคนคุยเรื่องรายละเอียดกันอีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีข้อผิดพลาดใด ๆ แล้วพวกเขาก็ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปดำเนินการ

ฉินซานกลับไปที่คฤหาสน์อู่ และบอกเรื่องความคิดของเย่หรงให้เซียวหลินเทียนกับเผยอวี้ฟัง

เผยอวี้กำหมัดชกมืออีกข้างหนึ่งของตนอย่างตื่นเต้น แล้วตะโกนขึ้นมา “สวรรค์… หากเย่หรงผู้นี้มิไปเป็นโจรก็ช่างน่าเสียดายจริง ๆ!”

“มีความกล้าหาญมีกลอุบาย ทั้งยังคิดแผนการได้เหนือความคาดหมายเช่นนี้ หากทำมิสำเร็จก็คงจะรู้สึกผิดต่อเขาแล้ว!”

ความสนใจของเซียวหลินเทียนอยู่ที่ประโยคสุดท้ายที่ฉินซานกับเย่หรงคุยกัน

“เย่หรงบอกว่า เขาได้รับแรงบันดาลใจจากคนผู้หนึ่งมาหรือ?”

ฉินซานพยักหน้าอย่างมิรู้ตัว “เขาบอกเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ!”

มุมปากของเซียวหลินเทียนกระตุกยิ้มอย่างมีความหมาย “พวกเจ้ามิรู้สึกหรือว่ารูปแบบที่ไม่มีการจำกัดและไม่มีขอบเขตเช่นนี้คล้ายกับคนผู้หนึ่งมาก?”

“คล้ายใครหรือพ่ะย่ะค่ะ?” เผยอวี้เอ่ยถามออกไปโดยสัญชาตญาณ

ฉินซานตะลึงไปครู่หนึ่ง เมื่อเขาเห็นรอยยิ้มลึกลับของเซียวหลินเทียน ก็ตั้งสติได้ “ฝ่าบาททรงหมายถึงฮองเฮาหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

“ใช่ เย่หรงกับฮองเฮาของพวกเจ้าสนิทกันมาก! เมื่ออยู่ใกล้กับผู้ใด ก็จะติดนิสัยคนผู้นั้นมา…”

เซียวหลินเทียนยิ้มแล้วเอ่ยออกมา “อาอวี๋มิใช่คนหัวโบราณ ความคิดเหล่านั้นที่นางคิดให้พวกเราที่ฉินตะวันตก นอกจากสมองที่แปลกประหลาดของนางแล้วผู้ใดจะคิดขึ้นมาได้อีกเล่า!”

ขณะที่เซียวหลินเทียนพูดอยู่นั้น น้ำเสียงก็อ่อนโยนลง

ฉินซานกับเผยอวี้สบตากัน และยอมรับอย่างเงียบ ๆ

หลิงอวี๋ฉลาดจริง ๆ คนที่เย่หรงบอกว่าฉลาดกว่าเขาผู้นั้นต้องเป็นนางอย่างแน่นอน

“เย่หรงบอกว่า เขาต้องการเพียงสองส่วนเท่านั้น อีกสองส่วนนั้นเป็นค่าตอบแทนของพวกเรา!”