บทที่ 280

คำพูดของเกิ่งเสี่ยวหาวทำหลิงอวี๋หัวเราะ นางรู้สึกอบอุ่นมาก

น้องต่างสายเลือดผู้นี้คิดว่าตนเป็นพี่แท้ ๆ ซะแล้ว!

ถึงปกป้องตนเยี่ยงนี้!

“มิใช่ท่านอ๋องอี้หวด… ข้าเกิดเรื่องนิดหน่อย เข้าห้องไปคุยเถอะ!”

ภายนอกมีคนมากมายหลายความคิด หลิงอวี๋จึงดุนเกิ่งเสี่ยวหาวเข้าห้อง

นางเล่าเรื่องที่ตนประสบรวบรัดสั้น ๆ ซึ่งเตือนสติเกิ่งเสี่ยวหาวเช่นนี้

หลิงอวี๋กลัวว่าเกิ่งเสี่ยวหาวใกล้ชิดกับตนจะไม่ทันเตรียมป้องกันแล้วถูกตนพัวพันไปด้วย

“คนใจกล้าพวกนี้! ไม่คาดว่าจะกล้าสร้างอาวุธเถื่อน!”

เกิ่งเสี่ยวหางฟังจนอ้าปากตาค้างพร้อมเข้าใจความกังวลของหลิงอวี๋แล้วเช่นกัน

“วางใจ ข้าจะดูแลตัวเองอย่างดี!”

“ท่านพี่ ไม่งั้นจะหานางรับใช้ได้วรยุทธสองคนให้ท่านเถิด เพื่อเลี่ยงไม่เกิดเรื่องคล้ายประเภทนี้เกิดขึ้นอีกครั้งหน้า!”

หลิงอวี๋คิดแล้วผงกศีรษะ “ได้ หาคนที่หลักแหลมหน่อยสักสองคน!”

นางอยู่ในแวดวงนี้ทั้งยังเป็นพระชายาอ๋องอี้!

ผู้ใดจะรู้ว่าจะล่วงเกินใครในภายหลัง?

หานางรับใช้ฝีมือวรยุทธดีสองคนเวลาประสบภยันตรายก็อาจช่วยรองรับได้หน่อย

“วันนี้ข้ามาหาเจ้ายังมีอีกเรื่อง! คราก่อนข้าให้เจ้าสืบเรื่องที่ทุบตีเฮยจื่อบาดเจ็บ เจ้าสืบเป็นเช่นไรบ้างแล้ว?”

หลิงอวี๋ยังต้องไปเยี่ยมท่านอดีตเสนาบดีที่จวนเสนาบดีเจิ้นหย่วนจึงเข้าประเด็นหลักตรง ๆ

“ข้าสืบเรื่องนี้แล้วกำลังคิดหาเวลาคุยกับท่าน!”

เกิ่งเสี่ยวหาวมุ่นคิ้วเอ่ยว่า “ที่จริงแล้วเป็นเฝิงโปคนของตระกูลเกิ่งที่ช่วยทำเรื่องนี้บริวารท่านผัง เขาถูกข้าตีไปพักหนึ่งถึงพูดความจริง!”

“เขาว่าเขารู้จักนางรับใช้หลิงผิงของเจ้า เป็นหลิงผิงให้เขาทำเช่นนี้ หลิงผิงพูดว่าไม่ต้องตีคนตายตีจนยับเยินสักหน่อยก็พอ!”

เมื่อหลิงอวี๋ได้ยินนัยน์ตาก็วับวาบพลางถาม “ตอนนี้เฝิงโปอยู่ไหน? พาข้าไปพบเขาหน่อยข้ายังมีเรื่องถามเขาอีก!”

เกิ่งเสี่ยวหาวยิ้มตอบว่า “ต้องการพบเขาหาใช่เรื่องยากไม่? ข้าหาคนพาเขามาก็ได้! ไฉนท่านยังต้องรุดหน้าไปเองสักเที่ยว!”

“มิต้อง เราไปพบเขากัน!”

หลิงอวี๋กำลังคิดว่าหลิงผิงถูกขับออกตำหนักจะใช่มาขอพึ่งเฝิงโปหรือไม่?