บทที่ 281

เมื่อหลิงอวี๋ได้ยินคำพูดนี้ของเฝิงโป สีหน้าผ่อนคลายเล็กน้อยคิดครู่หนึ่งพลางหยิบตั๋วเงินร้อยตำลึงส่งให้เขา

“งั้นก็ลำบากเจ้าช่วยข้าหานางให้เร็วที่สุดด้วย!”

นัยน์ตาเฝิงโปทอประกาย เพิ่งคิดเอื้อมมือไปรับก็ถูกเกิ่งเสี่ยวหาวตีมือหนึ่งฝ่ามือ

“ทำงานให้พี่ข้าแล้วยังกล้าเอาผลประโยชน์ วอนตายซะแล้ว!”

เฝิงโปรั้งมืออย่างหน้าม่อยคอตก

หลิงอวี๋ขยิบตาให้เกิ่งเสี่ยวหาว พลางเอาตั๋วเงินโยนลงบนเตียง

“ฮ่องเต้ไม่ปล่อยทหารหิวโหย(1)… ให้เขาเอาเถอะ! ขอแค่เขาช่วยข้าทำงานเต็มที่เขาก็ขาดผลประโยชน์มิได้!”

“เฝิงโป ข้ายังมีคำถามถามเจ้า หลิงผิงกับเจ้าวางแผนหลอกเอาเงินข้า แผนพวกนี้ผู้ใดเป็นคนคิดให้นาง?” หลิงอวี๋ถาม

เฝิงโปมองตั๋วเงินสักครู่พลางขบคิดคำพูดของหลิงอวี๋ก็ใจเต้นขึ้น

เขาพูดเจื่อน ๆ “พระชายาอ๋องอี้ ข้าน้อยล้วนเชื่อฟังคำสั่งหลิงผิงถึงหลอกท่าน! มิใช่เจตนาจริงของข้าน้อยหลอกพระชายาขอรับ!”

“เงินพวกนั้นหลิงผิงแบ่งให้ข้านิดเดียว ที่เหลือถูกนางเอาไปหมดแล้วขอรับ!”

“ประเด็นคือผู้ใดคิดแผนให้นาง?” หลิงอวี๋ถามอย่างเหลืออด

“เจ้าวางใจ ข้าไม่คิดตามเงินพวกนั้นคืน ข้าแค่อยากรู้ว่าผู้ใดกำลังแฝงอยู่ลับหลังข้า!”

ครั้นเฝิงโปได้ยินถึงวางใจ เขาคิดครู่หนึ่งกล่าวว่า

“พระชายา ทุกครั้งล้วนคือหลิงผิงคิดแผนแล้วถึงมาหาข้าขอรับ นางแค่ให้ข้าทำตามนางไปจัดหาคน…”

“ตอนแรกข้าน้อยยังมิกล้า แต่พอทำสองครั้งล้วนไม่มีเรื่องอันใดข้าน้อยจึงยอมทำตามนางขอรับ!”

“เอ่อใช่ มีครั้งหนึ่งข้าน้อยโม้ว่าหลิงผิงฉลาดอุบายที่คิดมาพระชายามิสงสัยเลย!”

“ตอนนั้นหลิงผิงหลุดปากว่ามิใช่ความคิดนาง นางก็ทำตามแผนของพี่เหวินซวงอะไรสักอย่าง!”

ชิวเหวินซวง?

หลิงอวี๋ขมวดคิ้วสักพัก ก่อนหน้านางก็เคยสงสัยชิวเหวินซวง คิดไม่ถึงว่าเป็นชิวเหวินซวงวางแผนกับตนจริง ๆ!

“เจ้าเคยเห็นพี่เหวินซวงคนนี้ไหม?”

หลิงอวี๋ใจสั่นสะท้าน หรือว่าเฝิงโปผู้นี้จะช่วยตนเปิดโปงหน้าจอมปลอมของชิวเหวินซวงได้