บทที่ 333

ปี้ไห่เฟิงยิ้มขมขื่นกล่าวว่า “ข้าเคยมีเหล่าพี่น้องที่สืบถามข่าวได้เก่งนัก… เพียงแต่ข้าขัดสน มิมีเงินให้สินบนพวกเขา…”

“พี่ใหญ่ปี้ รอข้าประเดี๋ยว!”

หลิงอวี๋เข้าห้องเร็วทันควันพลางหยิบตั๋วเงินหนึ่งแสนตำลึงออกจากมิติ

นางหยิบมายัดให้ปี้ไห่เฟิงหมดเกลี้ยง “พี่ใหญ่ปี้ งั้นขอรบกวนเจ้าแล้ว! ช่วยข้าสืบถามข่าวให้เร็วที่สุดเถิด!”

เมื่อปี้ไห่เฟิงดูเงินมากมายที่หลิงอวี๋ให้ตนก็รีบยัดกลับคืนครึ่งหนึ่ง

“พระชายา มิใช้มากปานนี้ ครึ่งเดียวก็พอแล้วขอรับ!”

หลิงอวี๋ยังยัดตั๋วเงินให้เขา “พี่ใหญ่ปี้รับเถิด ออกทำธุระข้างนอกไม่มีเงินจักมิสะดวก! ยังไงก็ควรให้สินบนเจ้าไปสืบถามข้าขอแค่ผลลัพธ์!”

ปี้ไห่เฟิงชายมองหลิงอวี๋ลึกซึ้ง นำตั๋วเงินซ่อนในอกเสื้อแล้วจากไป

เมื่อหลิงซวนเห็นฉากนี้ก็กระซิบว่า “พระชายา ท่านเชื่อใจคนง่ายเพียงนี้ได้เช่นไรเจ้าคะ!”

“นั่นเป็นเงินก้อนใหญ่นัก! ท่านมิกลัวเขาเอาเงินแล้วชิ่งไปหรือ?”

หลิงอวี๋ตอบหนักแน่น “พี่ใหญ่ปี้มิใช่คนแบบนั้น! จะใช้คนอย่าระแวงถ้าระแวงก็อย่าใช้ ข้าเชื่อใจเขา!”

ขณะทั้งคู่กำลังคุยกัน จ้าวซวนกับลู่หนานก็วิ่งเข้ามา

“พระชายา ได้ข่าวมุกตะขาบฟ้าแล้วขอรับ… มีคนบอกที่อยู่มันกับเราแล้ว!”

หลิงอวี๋เบิกบานขึ้นบัดดล บนแดนดินนี้มีมุกตะขาบฟ้าจริง?

“อยู่ในมือผู้ใด? เขาต้องการเงินเท่าไรถึงยอมขาย?” หลิงอวี๋ถามตื่นเต้น

“อยู่ในมือองค์ชายเว่ย…”

วาจาของจ้าวซวนพลันเผาความหวังหลิงอวี๋มอดด้วยประโยคเดียว!

มุกตะขาบฟ้าอยู่ในมือองค์ชายเว่ย?

ถึงว่าองค์ชายเว่ยส่งมือฆ่าวางพิษเซียวหลินเทียนได้สำเร็จเช่นนี้!

แม้หลิงอวี๋ไม่มีหลักฐานพิสูจน์เรื่องนี้ แต่นอกจากองค์ชายเว่ยแล้วยังจะมีใครอีกเล่า?

องค์ชายเว่ยหมายฆ่าเซียวหลินเทียน จะหวังดีเอามุกตะขาบฟ้าช่วยเซียวหลินเทียนรึ?

เวลานี้พวกจ้าวซวนก็นึกถึงจุดนี้เหมือนกัน