บทที่ 350

ท่านลุงเสิ่นมิได้ใจแคบเหมือนนายท่านเสิ่น เขามาด้วยสองจุดประสงค์

หากได้รับการยืนยันว่าเซียวหลินเทียนช่วยชีวิตมิได้แล้ว เช่นนั้นก็จะใช้ข้ออ้างว่าหลิงอวี๋จงใจมิช่วยเซียวหลินเทียน ไปขอให้องค์จักรพรรดิทำการหย่าหลิงอวี๋ แล้วยึดทรัพย์สินในตำหนักอ๋องอี้

แต่หากได้รับการยืนยันว่าเซียวหลินเทียนยังคงช่วยชีวิตได้ เช่นนั้นก็หาโอกาสให้เสิ่นจวนแต่งงานกับเซียวหลินเทียน

เสิ่นจวนถูกไทเฮาตำหนิ ชื่อเสียงของนางถูกทำลาย มิสามารถไปหาคนดี ๆ ในเมืองหลวงได้อีกแล้ว!

แต่ขอเพียงเซียวหลินเทียนยังมีชีวิตอยู่ และสามารถแย่งโครงการก่อสร้างฟื้นฟูร้านค้ากลับคืนมาได้ ตระกูลเสิ่นก็จะได้ผลประโยชน์ไปด้วย!

โครงการก่อสร้างฟื้นฟูร้านค้าใหญ่ถึงเพียงนั้น สามารถสร้างเงินมหาศาลได้!

แม้ว่าขาของเซียวหลินเทียนจะพิการ ไม่มีวาสนาได้เป็นองค์รัชทายาท แต่หากเขาสามารถช่วยทำเงินให้ตระกูลเสิ่นได้ เขาก็จะตายไม่ได้!

ทันทีที่ได้ยินว่ามียาแก้พิษ ดวงตาของท่านลุงเสิ่นก็เป็นประกายลุกวาว พลางตะโกนด้วยความโกรธ

“หลิงอวี๋ เจ้ามีเจตนาอันใดกัน? มียาแก้พิษกลับมิให้เทียนเอ๋อร์ใช้รักษา เจ้าจักฆ่าเทียนเอ๋อร์ใช่หรือไม่?”

“หมอว่าน เอายาแก้พิษไปให้เทียนเอ๋อร์บัดเดี๋ยวนี้ หากใครกล้าขวาง ข้าจักทูลรายงานต่อองค์จักรพรรดิ!”

ชิวเฮ่าได้ยินสิ่งนี้ก็รีบก้าวไปดึงขวดน้ำเกลือของหลิงอวี๋ทิ้งไป จากนั้นก็ยัดยาเข้าไปในปากของเซียวหลินเทียน

ขณะที่หลิงอวี๋กำลังจะก้าวไปขวาง พระชายาหรงก็เข้ามาขวางทางของนางไว้

“หลิงอวี๋ เจ้าอย่าคิดว่าช่วยไทเฮาเอาไว้แล้ว จักมาวางอำนาจบาตรใหญ่ในตำหนักอ๋องอี้ได้!”

“ข้าจักบอกเจ้าให้ เทียนเอ๋อร์เป็นหลานชายแท้ ๆ ของไทเฮา หากไทเฮารู้ว่าเจ้ากำลังขัดขวางเรามิให้ช่วยเทียนเอ๋อร์ ไทเฮาไม่มีทางช่วยพูดให้เจ้าแน่!”

“ผู้หญิงเลวทรามเยี่ยงเจ้า คู่ควรกับการเป็นพระชายาของเทียนเอ๋อร์ที่ใดกัน! รอข้ากลับไปทูลรายงานไทเฮาก่อนเถอะ จักต้องมีการหย่าให้เจ้าแน่!”

หลิงอวี๋เห็นว่าเซียวหลินเทียนกินยาไปแล้ว ถึงจะพูดอะไรมันก็ไม่ทันแล้ว

นางยิ้มอย่างเย็นชาและไม่พูดอะไร ภาวนาให้ชิวเฮ่าใช้ยาแก้พิษที่แท้จริงกับเซียวหลินเทียน เพื่อที่จะได้รับความไว้วางใจจากเซียวหลินเทียนอีกครั้งด้วยเถิด!

ขอเพียงเซียวหลินเทียนดีขึ้น เรื่องความดีความชอบในการช่วยชีวิตนั้นหลิงอวี๋มิสนใจหรอก!

ชิวเฮ่าเอาน้ำให้เซียวหลินเทียนดื่ม จากนั้นทุกคนก็รออย่างใจจดจ่อ

เวลาผ่านไปประมาณเท่าธูปครึ่งดอก ก็ได้ยินเซียวหลินเทียนไออย่างรุนแรงแล้วก็ลืมตาขึ้น