บทที่ 351

จ้าวซวนเป็นชายร่างสูง ทั้งยังอยู่ในวัยหนุ่มด้วย

ในช่วงสองวันมานี้เขาใกล้ชิดกับหลิงอวี๋มาก เขาคิดว่าตนกับหลิงอวี๋บริสุทธิ์ใจ แต่ก็ทนมิได้กับการใส่ร้ายเช่นนี้

จ้าวซวนโกรธมากจนหน้าแดง แต่อีกฝ่ายคือพระชายาหรงในองค์จักรพรรดิ เขาจะตบพระชายาหรงได้หรือ?

หลิงอวี๋ในแง่มุมของตระกูลเสิ่นนั้น ต่างถูกกล่าวหาจากคนนั้นทีคนนี้ทีว่าสมคบคิดที่จะสังหารเซียวหลินเทียนเพื่อยึดทรัพย์สินของครอบครัว

ก่อนหน้านี้นางแค่อยากให้เซียวหลินเทียนปลอดภัย มิได้อยากจะถือสาหาความกับตระกูลเสิ่น!

บัดนี้เห็นพระชายาหรงที่นานไปก็ยิ่งทำเกินไปเช่นนี้ ทั้งยังทำลายชื่อเสียงตนหาว่ามีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวอีก แล้วยังจะทนต่อไปได้เยี่ยงไร!

ตระกูลเสิ่นคิดว่าจะรังแกตนเองได้ง่าย ๆ หรือ?

หลิงอวี๋ตะคอกด้วยความโกรธ “พระชายาหรงโปรดระวังวาจาด้วย! ข้ากับพี่จ้าวบริสุทธิ์ใจ พระชายามาใส่ร้ายพวกเราส่ง ๆ เช่นนี้ หมายความเยี่ยงไร?”

“ข้าเคารพท่านในฐานะผู้อาวุโส แต่ท่านผู้เป็นผู้อาวุโสกลับมาใส่ร้ายผู้อื่นง่าย ๆ โดยไม่มีหลักฐานใดเช่นนี้ มันได้หรือ?”

“องครักษ์จ้าวสละชีวิตช่วยท่านอ๋อง ในช่วงหลายวันมานี้เขามิสนใจพักผ่อนแล้ว เอาแต่ออกไปหายาแก้พิษให้ท่านอ๋องทั้งที่ตนได้รับบาดเจ็บ! แม้ไม่มีความดีความชอบในเรื่องการรักษาแต่เขาก็มีความดีในแง่ของการทำงานหนัก!”

“แต่ท่านยังมาใส่ร้ายเขาเช่นนี้ แม้ว่าท่านเป็นผู้อาวุโส ก็ไม่มีสิทธิ์ทำเช่นนี้เพคะ!”

ทันทีที่พระชายาหรงเห็นว่าหลิงอวี๋กล้าตำหนิตน ก็โกรธขึ้นมาทันที พลางดุด่าอย่างรุนแรง

“กล้าบอกว่าพวกเจ้าไม่มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวอีกรึ? แค่องครักษ์ตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง หากพวกเจ้าไม่มีกระไรกัน เจ้าจักช่วยพูดแทนเขาเช่นนี้หรือ?”

หลิงอวี๋เอ่ยขึ้นมาด้วยความโกรธ “พระชายาหรง แม้ว่าเขาจักเป็นองครักษ์ตัวเล็ก ๆ แต่เขาก็เป็นคน! เขาคือผู้มีพระคุณที่ช่วยเซียวหลินเทียนเพคะ!”

“หากไม่มีองครักษ์เหล่านี้สละชีวิตช่วยเซียวหลินเทียน เซียวหลินเทียนก็คงสิ้นพระชนม์ไปทันทีแล้ว! ดังนั้นพระชายาหรงไม่มีสิทธิ์ดูถูกพวกเขาเพคะ!”

“แม้ว่าองค์จักรพรรดิจะประทับอยู่ที่นี่ พระองค์ก็ไม่มีทางที่จะดูถูกองครักษ์เหล่านี้เช่นนี้!”

เซียวหลินเทียนขมวดคิ้ว แม้ว่าจะเวียนหัวไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาเชื่อว่าหลิงอวี๋กับจ้าวซวนไม่สามารถมีความสัมพันธ์เช่นนั้นได้

เมื่อเห็นพระชายาหรงพูดถึงจ้าวซวนกับหลิงอวี๋เช่นนี้ เซียวหลินเทียนก็ขมวดคิ้วไม่พอใจพลางเอ่ย

“ท่านน้าอย่าได้พูดเรื่องไร้สาระ ตัวข้าเชื่อว่าหลิงอวี๋กับจ้าวซวนบริสุทธิ์ใจ!”

พระชายาหรงเห็นว่าเซียวหลินเทียนก็ออกหน้าแทนจ้าวซวนเช่นกันก็ยิ่งโกรธ แต่นางมีหรือจะกล้าพูดว่าองค์จักรพรรดิมิได้เห็นองครักษ์อยู่ในสายตา

เสิ่นจวนเห็นว่าพระชายาหรงถูกบีบเช่นนั้น ก็มิอยากสร้างปัญหาต่อหน้าเซียวหลินเทียน จึงจับพระชายาหรงไว้

เสิ่นจวนเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวล “ท่านป้าอย่าพูดเรื่องไร้สาระเลยเพคะ องครักษ์จ้าวมิใช่คนเช่นนั้น!”