ตอนที่ 38
บทที่ 38
September 18, 2026
พอเท่านี้หลิงอวี๋ก็ถือตะบองโบกนำทั้งสามคนเดินออกจากเรือนบุหงาอย่างลำพอง
แน่นอนว่าแม่นมลี่ไม่ได้ถือไปด้วย ใบหน้านางชราเหี่ยวย่น กำลังจูงมือหลิงเยว่เดินตามด้านหลัง
แม่นมลี่สิ้นวิธีเกลี้ยกล่อมหลิงอวี๋ แต่นางไม่อาจขัดขวางคุณหนูของตนได้ เลยทำตามความคิดเผชิญความยากลำบากร่วมกัน
หลิงอวี๋ยังมีรอยแผลเป็นอัปลักษณ์บนหน้าอยู่ แม้แผลจะสมานแล้ว แต่รอยก็ยังไม่หายไป มองไปแล้วยิ่งดูน่าเกลียดยิ่งนัก!
เหล่าคนรับใช้เห็นพวกนางสี่คนปรากฏตัวพร้อมกับไม้ตะบองด้วยอิริยาบถกำลังมองหาคนที่จะประมือด้วย ก็ตกใจกลัวจนพูดไม่ออก
หลิงอวี๋เห็นสีหน้าประหลาดใจของพวกเขา ก็นึกถึงประโยคยอดฮิตในยุคปัจจุบันอย่างรู้สึกขบขัน
เป็นคนอัปลักษณ์ไม่ใช่ความผิดของคุณ แต่ออกมาทำให้คนตกใจกลัวนั้นเป็นความผิดของคุณ!
เพียงแต่พวกนางยังไม่ได้ไปถึงครัว ความโกลาหลก็ได้แพร่กระจายไปหลังเรือนอย่างเร็วรี่และเรือนริมวารีที่เซียวหลินเทียนกำลังพำนักอยู่
“เป็นไปไม่ได้… เส้นลมปราณหัวใจของพระชายาล้วนสูญสิ้นไปหมดแล้วนี่ มีชีวิตเดินออกมาได้เยี่ยงไร!”
หลังไป่สือได้ฟังองครักษ์แจ้งให้ทราบ ก็รุดออกไปพร้อมกับเสียงตื่นตระหนก
เซียวหลินเทียนสีหน้าผันเปลี่ยนเช่นกัน สองวันมานี้มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย ทำให้เขาลืมเรื่องของหลิงอวี๋ไป
หลังจากองครักษ์มากราบทูลเขาถึงนึกเรื่องนี้ขึ้นได้!
ไม่คิดเลยว่าหลิงอวี๋จะยังไม่ตาย? เซียวหลินเทียนสีหน้าฉงน
เส้นลมปราณหัวใจของนางขาดอย่างสิ้นเชิง เหมือนกับที่ไป่สือกล่าวในวันนั้น นอกเสียจากว่าจะมีโอสถหิรัณย์ทั้งแปดของซือคงชวิ่น มิฉะนั้นก็มิมีผู้ใดช่วยชีวิตนางได้!
โอสถหิรัณย์ทั้งแปด!
นั่นเป็นโอสถรักษาชีวิตที่ปรุงขึ้นโดยซือคงชวิ่น นักปราชญ์ผู้ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาอูซานของราชวงศ์ก่อน!
แม้แต่เงินมหาศาลก็แลกมาไม่ได้!
เซียวหลินเทียนเชื่อไป่สือว่าวินิจฉัยไม่พลาด เขารู้สึกว่าแม้หลิงอวี๋จะยังทรมานและเหลือลมหายใจอ่อนล้าใกล้สิ้นใจ
ใครจะไปคิดว่านางมีชีวิตรอดออกมา！
นางได้ประสบเรื่องประหลาดอะไรมาบ้างหรือ?
“เป็นจริงหรือไม่ ต้องทอดพระเนตรด้วยตัวพระองค์จึงจะรู้พ่ะย่ะค่ะ!”
ชิวเฮ่าเกือบกล่าวคำนี้ออกมาอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
ฝ่ามือนั้นเขาฟาดเองกับมือ เขาใช้กำลังไปสิบส่วนแล้ว!
เขาฟาดสตรีผู้นั้นไม่ตาย แสดงว่าหลายปีมานี้เขาฝึกปรือวรยุทธเสียเปล่า
“ท่านอ๋อง พระชายานำคนบุกมาในลานครัว ทำลายสิ่งของในครัวมากมาย พี่เหวินซวงส่งบ่าวมาขอความช่วยเหลือพ่ะย่ะค่ะ!”
คนในเรือนยังไม่ออกมา ก็มีบ่าวรับใช้ผู้หนึ่งวิ่งหอบแฮ่ก ๆ มาแล้ว
“ท่านอ๋อง รีบเสด็จไปทอดพระเนตรเถิดพ่ะย่ะค่ะ พระชายาทำร้ายแม่ครัวแล้ว แถมยังกล่าวว่าจะฆ่าหลิงหลาน… หากมาไปบ่าวกลัวกว่าหลิงหลานจะถูกพระชายาฆ่าพ่ะย่ะค่ะ!”
ข่าวสารเหล่านี้น่าตระหนกมากขึ้นเรื่อย ๆ !
เซียวหลินเทียนรู้สึกใจเต้นตึกตัก
“ไป ไปดูเสียหน่อย!”
เซียวหลินเทียนบันดาลโทสะ หลิงอวี๋ผู้นี้สามารถออกมีดแทงลำคอตัวเองได้แล้วยังจะอยากฆ่าหลิงหลานอีก!
ผู้ใดเป็นผู้มอบความหาญกล้าแก่นาง ช่างเป็นเวรเป็นกรรมจริงเชียว!