บทที่ 486

ครั้นรอกลับถึงเรือนบุหงา หลิงอวี๋จึงเปิดจดหมายแล้วพบว่าเป็นตั๋วเงินหลายใบอยู่ข้างใน รวม ๆ ก็สองแสน

หลิงอวี๋ตกตะลึงทันที ของกำนัลวันเกิดชิ้นนี้ที่เซียวหลินเทียนให้ช่างใจกว้างเหลือเกิน!

นางใคร่ครวญอยู่พักหนึ่งก็พลันเข้าใจทันใด

เซียวหลินเทียนคงกำลังคิดจะลงทุนให้หอริมธาราของตนกับเกิ่งเสี่ยวหาวที่ถูกจ้าวเฉียงฮั๋วหลอกสี่แสนเป็นแน่

เซียวหลินเทียนคงกลัวว่าพวกเขาจะไม่มีเงินหมุน ฉะนั้นจึงอ้างว่าฉลองวันเกิดตน เพื่อให้เงินมากโขนี้ต่อตนละสิ!

หลิงอวี๋กำลังคิดว่า บัดนี้เกิ่งเสี่ยวหาวก็หมุนเงินทุนลำบากจริง ๆ จึงยังไม่ได้คืนตั๋วเงินกลับไป

เงินพวกนี้นางจะรับจากเซียวหลินเทียนมาเปล่า ๆ มิได้ งั้นถือเสียว่าตนยืมเขามาแล้วกัน!

รอเมื่อนางกับเกิ่งเสี่ยวหาวมีเงินเหลือเฟือ นางค่อยคืนเขาก็ย่อมได้!

วันรุ่งขึ้น ขณะที่หลิงอวี๋กำลังพาหลิงเยวี่ย สองพี่น้องฉีเต๋อ หลิงซวนและเถาจื่อออกไปข้างนอก สุ่ยหลิงก็อยู่ดูแลแม่นมลี่

หลังจากที่แม่นมลี่เห็นหูของหลิงซินในวันนั้นก็ตกใจล้มป่วยกะทันหันไป

หลิงอวี๋ขบคิดว่าจะซื้อนางรับใช้มาเพิ่มสองคน และเอาที่ได้วรยุทธ์เป็นดีที่สุด!

เรื่องนี้ยังต้องไหว้วานเกิ่งเสี่ยวหาว

ฉะนั้นหลิงอวี๋เลยพาคนไปภัตตาคารจี๋เสียงเสียก่อน เมื่อพูดคุยกันเสร็จแล้วก็ค่อยไปเยี่ยมท่านอดีตเสนาบดีที่จวนเสนาบดีเจิ้นหย่วน

ทันทีที่เกิ่งเสี่ยวหาวเห็นหลิงอวี๋ก็ให้เปียวจื่อพาพวกหลิงเยวี่ยไปกินขนม ส่วนตนก็ดึงหลิงอวี๋มาพูดคุย

“ท่านพี่ ข้าเริ่มลงมือวางอุบายใส่จ้าวเฉียงฮั๋วตามที่ท่านบอกแล้ว!”

เกิ่งเสี่ยวหาวพูดอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง “ขนาดท่านพ่อข้าฟังแผนท่านแล้วยังชมมิขาดปาก คราวนี้ตระกูลจ้าวต้องอ้วกเงินที่หลอกพวกเราไปออกมาหมดแน่!”

หลิงอวี๋เอ่ยกำชับว่า “เจ้าห้ามแพร่งพรายข่าวลือเด็ดขาด โดยเฉพาะอย่าให้คนของท่านผังรู้!”

“ท่านพี่ ท่านโปรดวางใจเถิด! เงินก้อนโตเพียงนั้น ข้ามิรอบคอบได้เช่นไรเล่า! คราวนี้ล้วนเลือกแต่คนที่ข้าไว้ใจที่สุด!”

“คนที่วางแผนอยู่ข้างนอกไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลเกิ่งเลยสักนิด… เป็นญาติห่าง ๆ ทางฝั่งท่านแม่ข้า คนแซ่ผังกับจ้าวเฉียงฮั่วจักสืบอย่างไรก็มิพบว่าคือสายเลือดเราด้วยซ้ำ!”

หลิงอวี๋พยักหน้าพลางอธิบายเจตนาของตน