บทที่ 499

หลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนรวบรวมข้อมูลที่ต่างฝ่ายต่างมิเคยรู้กันมาก่อนหน้านี้เข้าด้วยกัน แล้วก็ยิ่งพิสูจน์ได้ว่าพี่น้องชิวมีเจตนาร้าย

หลิงอวี๋ถอนหายใจ “ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นการคาดเดาของเรา หากหมายกล่าวโทษพวกเขาก็ต้องมีหลักฐานที่หนักกว่านี้!”

เซียวหลินเทียนยิ้มเล็กน้อยพลางกระซิบ “ไม่มีหลักฐาน เช่นนั้นพวกเราก็ขุดกับดักแล้วให้พวกมันกระโดดเข้าไปเองสิ!”

“หากทำเรื่องนี้ได้ดีก็สามารถทำให้สายสืบของพวกเขาทั้งหมดในฉินตะวันตกมาติดร่างแหกันทั้งหมดได้!”

ดวงตาของหลิงอวี๋เป็นประกาย “ท่านมีวิธีหรือ?”

เซียวหลินเทียนยิ้มอย่างมีเลศนัย “อืม… แต่ข้าต้องรอคนผู้หนึ่งมาก่อน ขอเพียงเขามาก็สามารถดำเนินการตามแผนได้เลย!”

“ผู้ใดกันพ่ะย่ะค่ะ?” ลู่หนานเอ่ยถามอย่างไม่อดทน

“เก็บเป็นความลับไว้ก่อน!” เซียวหลินเทียนส่งเสียงจุ๊ ๆ “พวกเจ้ามีสิ่งใดให้ทำก็ไปทำเสียเถอะ! อย่ามารวมตัวกันเช่นนี้ ในช่วงเวลาสำคัญ ต้องให้พวกเขาสองคงอยู่นิ่ง ๆ เข้าไว้!”

ราวกับว่าเป็นการยืนยันคำพูดของเซียวหลินเทียน เขาเพิ่งจะพูดจบ เสียงขององครักษ์ก็ดังมาจากข้างนอกแล้ว

“องครักษ์ชิวมาพบท่านอ๋องอีกครั้งแล้ว ท่านอ๋องอยู่ข้างในขอรับ!”

หลิงอวี๋ลุกขึ้นยืน และทำการแสดงทันที

“เซียวหลินเทียน ท่านมีตั้งเงินมากมาย ให้หม่อมฉันยืมเงินแสนกว่าเป็นปัญหามากหรือไร? หม่อมฉันบอกท่านแล้วว่าหม่อมฉันจ่ายคืนให้ท่านแน่นอน!”

“หากหม่อมฉันมิโดนโกงไป ท่านคิดว่าหม่อมฉันอยากมาขอร้องท่านนักหรือไง!”

เซียวหลินเทียนเกือบจะหัวเราะออกมา หลิงอวี๋เปลี่ยนท่าทีกะทันหันเช่นนี้ ดูน่ารักมากเสียจริง!

ทันใดนั้นเขาก็เข้าบทบาททันที!

เขาเอ่ยเสียงทุ้มอย่างให้ความร่วมมือ “หลิงอวี๋ เจ้าหยุดพูดได้แล้ว ถึงอย่างไรข้าก็มิให้เจ้ายืมเงิน! ข้ายังมีธุระอีก เจ้าไปซะ!”

“หม่อมฉันไปก็ได้! เซียวหลินเทียน ท่านอย่ามาเสียใจทีหลังเถอะ!”

หลิงอวี๋รีบวิ่งออกไปด้วยความโกรธ

ชิวเฮ่ามาถึงหน้าประตูแล้ว หลิงอวี๋พาคนของตนออกไปโดยมิแลตามองเขาเลยด้วยซ้ำ

“ท่านอ๋อง พระชายาอ๋องอี้นับวันยิ่งอุกอาจมากขึ้นเรื่อย ๆ มาเอ่ยปากของยืมเงินแสนกว่า นางคิดว่าท่านอ๋องเป็นธนาคารหรือ!”

จ้าวซวนเอ่ยอย่างให้ความร่วมมือกัน พอเห็นชิวเฮ่าก็ส่ายหน้า

“เหตุใดองค์จักรพรรดิมิทรงยอมให้พวกท่านหย่าร้างกัน! พระชายามาสร้างปัญหาบ่อยเช่นนี้ ท่านจักทำงานได้เยี่ยงไรกัน?”