บทที่ 498

เซียวหลินเทียนฟังอย่างตั้งใจ พลางครุ่นคิดไปด้วย

“ข้อสงสัยที่สามคือ หลิงผิงเพิ่งรับปากกับหม่อมฉันว่า วันรุ่งขึ้นจักพาหม่อมฉันไปเอาหลักฐานการทำผิดของหวางซือ แต่นางก็มาถูกฆ่าในวันรุ่งขึ้นเสียอย่างนั้น!”

หลิงอวี๋เอ่ย “ครานั้นพวกท่านก็เห็นหม่อมฉันชันสูตรศพแล้ว บนร่างกายของหลิงผิงมีร่องรอยการถูกทรมานอยู่!”

“หากชิวเหวินซวงแค่ต้องการฆ่าปิดปาก ก็ทำในบ้านของเกิ่งเสี่ยวหาวก็ได้นกระมัง!”

“แต่นางกลับพาหลิงผิงไปที่อื่นโดยมิจำเป็นแล้วทรมานซักถามหลิงผิง! นี่เป็นเพราะเหตุใดเล่า?”

จ้าวซวนเองก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิดเช่นกัน เขาครุ่นคิดพลางเอ่ยอย่างอึดอัด

“พระชายา ครานั้นพวกเราพบว่ามีแม่นมขาเป๋มาตามหาชิวเหวินซวง แต่ผลก็คือพอติดตามชิวเหวินซวงไปร่องรอยของนางก็หายไป!”

“ต่อมาได้ยินหลิงหลานบอกว่าหลิงผิงมาหาพวกเขาเพื่อขอยืมเงิน พวกเราก็คิดว่าแม่นมขาเป๋เองก็มาขอยืมเงินชิวเหวินซวงเช่นกัน!”

หลิงอวี๋พยักหน้า พลางเอ่ยต่อ

“จากข้อสงสัยเหล่านี้ หม่อมฉันคาดเดาได้เลยว่า หลิงผิงรู้ความลับของชิวเหวินซวง แล้วมาที่นี่เพื่อขู่เอาเงินชิวเหวินซวง!”

“เพียงแต่ชิวเหวินซวงมิคาดคิดว่า หม่อมฉันจับตัวหลิงผิงได้ นางจึงตามเรามาแล้วก็รู้เรื่องสกปรกของหวางซือแม่เลี้ยงหม่อมฉันจากการพูดคุยกันของพวกเรา!”

“ดังนั้นหลังจากที่พวกเราไปแล้ว ชิวเหวินซวงจึงช่วยหลิงผิงออกไป แล้วทรมานนางเค้นหลิงผิงถึงที่ซ่อนหลักฐาน!”

“จากนั้นชิวเหวินซวงก็ใช้ความลับเหล่านี้ไปขู่เอาเงินจากหวางซือ นี่คือสาเหตุที่ในช่วงนี้หวางซือใช้เงินอักโขนัก!”

หลิงอวี๋ขมวดคิ้วพลางเอ่ย “หม่อมฉันแค่มีบางจุดที่มิเข้าใจ! หากชิวเหวินซวงมุ่งเป้าไปที่ตำแหน่งพระชายาอ๋องอี้ เช่นนั้นนางต้องการเงินมากมายเพื่อสิ่งใดกัน?”

“การขู่เอาเงินจากหวางซือมิใช่แผนการในระยะยาว นางมิกลัวหวางซือถูกบีบจนฆ่านางหรอกหรือ?”

เซียวหลินเทียนกับจ้าวซวนมองหน้ากัน

เซียวหลินเทียนเห็นว่าหลิงอวี๋เล่าเรื่องอื้อฉาวทั้งหมดของจวนเสนาบดีเจิ้นหย่วนมาแล้ว ตนจึงไม่มีเหตุผลที่จะปิดบังนางอีก

“หากข้าบอกเจ้าว่า ชิวเหวินซวงอาจจะเป็นสายสืบของแคว้นศัตรู… นั่นจะพอช่วยอธิบายทุกอย่างได้หรือไม่?”