บทที่ 502

พวกเขาไม่มีทางให้เงินและเสบียงทหารตกเป็นของแม่ทัพฟ่านได้!

หรือว่า...

จู่ ๆ ชิวเฮ่าก็ใจเต้น ฝ่าบาทให้เขากับชิวเหวินซวงหาเงินด้วยมิใช่หรือ?

หากพวกเขารู้เวลาส่งมอบเงินและเสบียงทหาร แล้วพวกเขาก็สกัดกั้นเงินก้อนนี้ในระหว่างทาง เช่นนั้นก็เท่ากับว่าตัดเงินและเสบียงทหารของแม่ทัพฟ่าน และทำภารกิจสำเร็จไปพร้อมกันเลยมิใช่หรือ?

หากมีจำนวนมาก เมื่อพวกเราได้เงินและเสบียงทหารนี้ไป ฝ่าบาทจะต้องชื่นชมพวกเขาอย่างแน่นอน!

และฝ่าบาทอาจจะเลื่อนขั้นและเพิ่มเงินให้เพราะความสำเร็จยิ่งใหญ่นี้ด้วย!

ชิวเฮ่ายิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น พอเห็นพวกเซียวหลินเทียนไปแล้ว เขาก็รีบไปหาชิวเหวินซวงแล้วเล่าเรื่องนี้และความคิดของเขาทันที

ชิวเหวินซวงก็ตื่นเต้นขึ้นมาเช่นกัน ทว่าเนื่องสตรีมีความละเอียดรอบคอบ นางจึงกระซิบ

“ท่านพี่ ข่าวนี้เป็นเรื่องจริงรึ?”

ชิวเฮ่ากลอกตาใส่นาง “แน่นอนว่าเป็นเรื่องจริงสิ! ยามนี้เซียวหลินเทียนเชื่อใจพวกเรามาก เจ้าดูสิขนาดวันนี้ปรึกษาเรื่องสำคัญเขายังมิให้ข้าออกไปเลย!”

“อีกอย่าง วันนี้เขาออกไปกับลู่หนาน ยังให้ข้าช่วยเขาจัดการเอกสารในห้องตำราด้วย! หากเซียวหลินเทียนสงสัยพวกเรา เขาจักให้ข้าอยู่ในห้องหนังสือของเขารึ?”

ชิวเหวินซวงคิดดูก็คิดว่าจริง จึงเอ่ย “เช่นนั้นข้าจักแจ้งข่าวให้ฮูหยินทราบทันที! ท่านพี่ก็ไปสืบดูว่าองค์จักรพรรดิจัดสรรเงินและเสบียงทหารไว้เท่าใด! หากจำนวนเงินมากเกินไป พวกเราจะต้องหาผู้ช่วยแล้ว!”

“อืม!” ชิวเฮ่าพยักหน้า แล้วออกไปอย่างตื่นเต้น

ชิวเหวินซวงแกล้งทำเป็นไปที่ห้องบัญชีและแจ้งคำสั่งของเซียวหลินเทียนกับห้องบัญชี

......

เซียวหลินเทียนเข้าวังไปจนดึกถึงได้กลับมา ชิวเฮ่ารออยู่ตลอด พอเห็นว่าเซียวหลินเทียนอารมณ์ดีมาก จึงเอ่ยถามอย่างคาดหวัง

“ท่านอ๋อง เรื่องราวสำเร็จหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”

“อืม… องค์จักรพรรดิทอดพระเนตรสาส์นที่แม่ทัพฟ่านกราบทูลแล้วคิดว่าเป็นสิ่งที่ดี ฝ่าบาทจึงตกลงจัดสรรเงินทุนให้!” ลู่หนานเอ่ยอย่างตื่นเต้นอยู่ด้านข้าง

“เท่าใดรึ?”

ทันทีที่ชิวเฮ่าเอ่ยปาก เขาก็กลัวที่จะสร้างความสงสัยให้พวกเซียวหลินเทียน จึงกระซิบ