บทที่ 533

เสิ่นจวนอยู่ข้างกายพระสนมหรงพลางยิ้มอย่างมีความสุข

วันนี้นางได้เรียนรู้บทเรียนที่นางถูกไทเฮาตำหนิเมื่อครั้งที่แล้ว นางจึงไม่พูดอะไรมาก แค่อยากหาโอกาสที่เหมาะสมเหยียบย่ำหลิงอวี๋กับหลิงหว่านอย่างโหดเหี้ยมสักหน่อย

หลิงอวี๋ได้ยินคำพูดของลั่วอวี้จูก็โกรธมาก

หลิงหว่านเป็นสตรีที่ยังมิได้แต่งงาน องค์หญิงหกยังกล้าให้ทหารของฉินซานมาค้นตัวของนางอีกหรือ?

หากสิ่งนี้แพร่กระจายออกไป ชื่อเสียงของหลิงหว่านก็จะเสียหาย!

หลิงอวี๋มองลั่วอวี้จูด้วยสายตาเย็นชา

นางเสียใจ เมื่อครู่นางน่าจะให้เถาจื่อเอาจี้หยกไปไว้ที่ตัวลั่วอวี้จูเสีย!

ในเมื่อลั่วอวี้จูอยากทำลายหลิงหว่านมากถึงเพียงนี้ เช่นนั้นนางก็ควรได้ลิ้มรสความรู้สึกของการถูกทำลายเสียบ้าง!

“จะค้นตัว? ได้… เริ่มจากคุณหนูลั่วเลยแล้วกัน!”

หลิงอวี๋หัวเราะเยาะพลางเอ่ย “ข้ายังคงยืนยันคำเดิม ช่วงเวลาที่คุณหนูลั่วอยู่กับองค์หญิงหกยาวนานที่สุด นางเป็นคนที่มีความเป็นไปได้ที่จะขโมยจี้หยกขององค์หญิงหกมากที่สุด!”

“ขอเพียงคุณหนูลั่วตกลงให้ค้นตัวก่อน พวกเราก็จะให้ความร่วมมืออย่างแน่นอน!”

ฮูหยินลั่วตะโกนด้วยความโกรธ “พระชายาอ๋องอี้ เหตุใดพระชายาถึงใจร้ายถึงเพียงนี้ นี่พระชายาทำลายอวี้จูของเราอยู่หรือ?”

“พวกเราไม่มีความแค้นใด ๆ กับเจ้า เหตุใดเจ้าถึงมุ่งเป้ามาที่พวกเราเช่นนี้เล่า?”

ความคึกคักทางนี้ดึงดูดคนที่มาร่วมงานชมบุปผาจำนวนมาก บางคนไม่ได้ยินสิ่งที่คุยกันก่อนหน้านี้ ได้ยินเพียงประโยคหลังเท่านั้น

มีคนกล่าวหาหลิงอวี๋ขึ้นมา “ใช่ ตัวเองเป็นคนขโมยยังจะเรียกร้องก่อนอีก นี่มันร้ายจริง ๆ!”

“พระชายาอ๋องอี้ พระชายาจักปกป้องหลิงหว่านเช่นนี้เพียงเพราะนางเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระชายามิได้นะเจ้าคะ!”

หลิงอวี๋มิสนใจพวกคนที่ส่งเสียงดังเหล่านั้น แล้วยิ้มเย็นชาให้ฮูหยินลั่วพลางเอ่ย “ฮูหยินลั่ว ใครมุ่งเป้าไปที่ใครกันแน่?”

“พวกเราเองก็ไม่มีความแค้นใดกับพวกท่าน แต่ลั่วอวี้จูของท่านกลับเอ่ยปากบอกว่าน้องสาวของข้าขโมยไปโดยไร้หลักฐานไร้ข้อพิสูจน์ ใครกันแน่ที่ใจร้าย?”