บทที่ 534

เมื่อเห็นพระชายาผิงหนานช่วยพูดแทนหลิงหว่าน พระสนมหรงก็เอ่ยเสียงทุ้ม “คำพูดของพระชายาผิงหนานผิดไปสักหน่อยกระมัง!”

“ข้ารู้สึกว่าองค์หญิงหกทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว องค์หญิงหกให้โอกาสหลิงหว่านแล้ว แต่นางมิยอมคืนจี้หยกมาให้เอง! เช่นนั้นก็ควรรับผลที่ตามมาด้วยตนเอง!”

ในใจจ้าวเจินเจินมิชอบการวางกลอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ขององค์หญิงหกเลย นางรู้สึกว่าการจะจัดการกับหลิงอวี๋กับหลิงหว่าน การวางกลอุบายนี้มิอันตรายมากนัก

จ้าวเจินเจินมิอยากมีส่วนร่วมในเรื่องนี้อยู่แล้ว แต่เมื่อเห็นพระชายาเย่กับพระชายาผิงหนานช่วยพูดแทนหลิงอวี๋ ก็รู้สึกมิสบายใจเท่าไหร่

นางครุ่นคิด แล้วยิ้มมองสถานการณ์ไป

“น้องสี่ วันนี้องค์หญิงหกเชิญให้ทุกคนมาเข้าร่วมงานเลี้ยงชมบุปผาที่นางจัดขึ้น มันควรมีความสุขกันสิ! เราอย่าเพิ่งไปสนใจเรื่องนี้เลย รีบจัดการให้เสร็จแล้วทุกคนก็มาเพลิดเพลินกับบุปผากันต่อเถิด!”

“หลิงหว่าน หากเจ้าเอาจี้หยกไปก็คืนมาเถิด! ถือว่าเห็นแก่น้องสี่ ยอมรับความผิดพลาดของเจ้าอย่างจริงใจ องค์หญิงหกมิเอาความเจ้าหรอก!”

หลิงอวี๋ยิ้มเย็นชา จ้าวเจินเจินกำลังช่วยเซียวทงหรือ?

นางนึกได้ถึงเรื่องที่จ้าวเจินเจินใช้การตายของหลิงซินมาวางแผนจัดการกวนอิ่ง จ้าวเจินเจินผู้นี้เก่งมากในการแสร้งทำเป็นมีเมตตาและมีความชอบธรรม!

ปากของจ้าวเจินเจินพูดช่วยเหลือหลิงหว่าน แต่ทุกคำพูดนั้นเป็นการบอกว่าหลิงหว่านขโมยจี้หยกไป!

หลิงหว่านเอ่ยอย่างดื้อรั้น “ขอบคุณในความหวังดีของพระชายาคังเจ้าค่ะ แต่ข้าหลิงหว่านบอกว่ามิได้ขโมย! เรื่องที่ข้ามิได้ทำ ถึงตายก็อย่าได้คิดว่าข้าจักยอมรับ!!”

เมื่อเซียวทงได้ยินสิ่งนี้ก็ตะคอกด้วยความโกรธ “พี่สะใภ้สอง มิต้องช่วยพูดแทนนางแล้ว นางมิเห็นโลงศพคงมิหลั่งน้ำตา!”

“แม่ทัพฉิน ให้คนของท่านค้นตัว!”

ฉินซานขมวดคิ้ว พลางเอ่ยเสียงทุ้ม “กระหม่อมคิดว่า พระชายาผิงหนานพูดถูกแล้วพ่ะย่ะค่ะ หากองค์หญิงหกต้องการค้นตัวนาง เช่นนั้นให้นางกำนัลทำเถิดพ่ะย่ะค่ะ!”

เซียวทงจ้องฉินซานด้วยความโกรธ พลางเอ่ยอย่างวางอำนาจ “แม่ทัพฉิน ท่านมิเชื่อฟังคำสั่งของข้าหรือ? ข้าบอกให้ค้นก็ค้นสิ!”

แต่ฉินซานกลับยืนนิ่งอย่างดื้อรั้น มิออกคำสั่งใด

เซียวทงทั้งร้อนใจทั้งโกรธ แล้วก็ยิ่งโกรธแค้นพี่น้องหลิง

นังสารเลวสองคนนี้ วันนี้นางจะต้องทำให้พวกนางกลับมาอยู่ในสังคมมิได้อีกตลอดไป!

“พวกเจ้าทั้งสองค้นตัวเสีย!”

เซียวทงชี้ไปที่ทหารกองทัพหลวงที่ติดตามฉินซานมาอย่างเย่อหยิ่ง

ทหารองครักษ์ทั้งสองมององค์หญิงหก แล้วมองฉินซานด้วยความรู้สึกลำบากใจยิ่ง

พวกเขาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของฉินซาน หากแม่ทัพฉินมิได้ออกคำสั่ง พวกเขาจะกล้ากระทำเองโดยพลการได้เยี่ยงไร