บทที่ 538

ท่านอ๋องเฉิงเป็นผู้บัญชาการขุนนางฝ่ายในของราชสำนัก มีกลอุบายใดบ้างเล่าที่เขามิเคยเห็น หลังจากที่คิดเชื่อมโยงในเรื่องนี้แล้ว ก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

เขารู้สึกหงุดหงิดอยู่ในใจ เซียวทงเป็นถึงองค์หญิงหก แต่ใช้วิธีการใส่ร้ายที่มิเป็นประโยชน์ต่อผู้ใดเลย

แต่พอเห็นเซียวทงที่หน้าซีดแล้ว ท่านอ๋องเฉิงก็ไม่อยากให้เซียวทงเสียหน้า

เซียวทงอับอาย และเป็นเรื่องที่ทั้งราชวงศ์อับอายด้วย!

ท่านอ๋องเฉิงยิ้มบาง ๆ

“เมื่อครู่องค์หญิงหกอาจทำจี้หยกหล่นหายจึงร้อนใจมากเกินไป มิได้ดูให้ชัดว่าเป็นจี้หยกของตนหรือไม่… ในเมื่อตอนนี้ทุกอย่างชัดเจนแล้ว เซียวทง เอาจี้หยกของเจ้ากลับไปสิ!”

“ต่อไปก็อย่าไปทำตกที่ไหนอีก!”

ทันทีที่เซียวทงได้ยินท่านอ๋องเฉิงช่วยนางโกหก ก็ยิ้มทันทีพลางเอ่ย “เพคะ หม่อมฉันร้อนใจมากก็เลยมองมิชัด!”

นางหยิบจี้หยกจากในมือของท่านอ๋องเฉิงแล้วรีบเก็บไป

หากจี้หยกนี้แตกไปจริง ๆ นางจะต้องถูกเสด็จพ่อดุเป็นแน่

องค์ชายสามรุ่ยเซียวหลินเฉียนมองหลิงอวี๋อย่างประหลาดใจ ดวงตาเป็นประกายเล็กน้อย

พระชายาอ๋องอี้ผู้นี้ ดูมิค่อยเหมือนกับที่ร่ำลือกันเลย!

น่าสนใจ!

หลิงอวี๋เข้าใจเจตนาของท่านอ๋องเฉิงที่จะปกป้องเซียวทง นางก็มิขัดเขา พลางเอ่ยถามอย่างเย็นชา

“ในเมื่อได้รับการพิสูจน์แล้วว่า การสูญหายของจี้หยกไม่เกี่ยวข้องกับน้องสาวของหม่อมฉัน องค์หญิงหก องค์หญิงควรจะรักษาสัญญาใช่หรือไม่เพคะ?”

“สัญญาอันใด?”

เซียวทงลืมเรื่องยกน้ำชาขอโทษหลิงหว่านไปนานแล้ว

ยังมิทันที่หลิงอวี๋จะพูดอะไร อันซินก็รอไม่ไหวเอ่ยเตือนขึ้นมาก่อน

“องค์หญิงหก เมื่อครู่องค์หญิงตรัสว่าหากค้นตัวหลิงหว่านแล้วมิพบจี้หยก องค์หญิงจักยกน้ำชาขอโทษหลิงหว่านเพคะ!”

เมื่อเซียวทงได้ยินสิ่งนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที พลางจ้องอันซินอย่างดุเดือด

จะให้ตนที่อยู่ในฐานะขององค์หญิงผู้สูงศักดิ์ไปยกน้ำชาขอโทษบุตรีของคนที่มีความผิดเยี่ยงนั้นหรือ จะเป็นไปได้เยี่ยงไร!

เซียวทงคิดแล้วก็ตะโกนออกมาด้วยความโกรธ