บทที่ 539

“เซียวทง ในเมื่อเจ้าสัญญาแล้ว เช่นนั้นก็ยกน้ำชาขอโทษไปเถอะ!”

“เจ้าเชิญแขกมามากถึงเพียงนี้ การปล่อยให้พวกเขารอนั้นเสียมารมาทมากนะ!”

ท่านอ๋องเฉิงตัดสินใจแล้วโบกมือให้นางกำนัลไปเอาน้ำชามา

เซียวทงกัดฟัน ยังคงมิเต็มใจเท่าไหร่

เมื่อฉินรั่วซือเห็นสิ่งนี้ก็ก้าวไปกระซิบข้างหูของนางสองสามประโยค

สีหน้าของเซียวทงดีขึ้นเล็กน้อย แล้วมองหลิงอวี๋

ได้ ข้าจักให้เจ้าได้ใจไปก่อน แล้วข้าขอจัดการเจ้าในภายหลัง!

กระทั่งนางกำนัลเอาน้ำชามา เซียวทงก็รินชาอย่างดีแล้วมอบให้หลิงหว่านอย่างเย็นชา

“คุณหนูหลิง ข้าขอโทษ ข้าเข้าใจเจ้าผิด! ข้าขอโทษเจ้าด้วยนะ!”

หลิงหว่านตื่นเต้นมากจนแทบจะร้องไห้ออกมา!

เดิมทีนางคิดว่าเรื่องความอับอายที่ได้รับในวันนี้คงจะพลิกกลับมาดีมิได้แล้ว เพราะว่าคนที่ทำให้นางอับอายคือองค์หญิงหกผู้เป็นที่โปรดปรานขององค์จักรพรรดิกับไทเฮา!

คิดไม่ถึงว่าหลิงอวี๋จะช่วยตนเองแก้ปัญหาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

ไม่เพียงเท่านั้น แต่หลิงอวี๋ยังบีบให้องค์หญิงหกยกน้ำชาขอโทษตนด้วย!

อยากถามว่าผู้ใดในเมืองหลวงที่สามารถทำให้องค์หญิงผู้เป็นที่โปรดปรานขององค์จักรพรรดิมายกน้ำชาขอโทษได้ นอกเสียจากพี่สาวของตนผู้นี้!

นอกจากจ้าวเจินเจินและพวกของพระสนมหรงแล้ว บรรดาฮูหยินและคุณหนูต่างก็ชื่นชมหลิงอวี๋อยู่ในใจกันทั้งนั้น

นิสัยเย่อหยิ่งเช่นนี้ขององค์หญิงหก พวกนางเคยประสบมาแล้วในงานเลี้ยงครั้งก่อน แต่ไม่ว่าจะครั้งไหน

พวกนางก็ต้องอดทนไว้ทุกครั้ง!

หลิงอวี๋บีบให้องค์หญิงหกขอโทษได้เช่นนี้ พวกนางก็รู้สึกยินดีไปด้วย

ในขณะเดียวกันก็มีบางคนแปลกใจว่าก่อนหน้านี้ว่ากันว่าพระชายาอ๋องอี้เป็นคนโง่เขลามิใช่หรือ?

เหตุใดจู่ ๆ ถึงดูเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย!