บทที่ 558

“ข้าเลือกพระชายาอ๋องอี้...”

เจียงอวี้ถือโอกาสที่ไม่มีใครพูดรีบเลือกหลิงอวี๋

นางคิดเช่นนี้ หลิงอวี๋เป็นพี่สาวของหลิงหว่าน ตนมิสามารถช่วยอะไรนางได้ แต่สามารถช่วยให้นางถูกคนหัวเราะเยาะน้อยลงได้!

ส่วนจ้าวเจินเจินแข่งกับจูเหวิน

จูเหวินแอบบ่น ทักษะการเล่นหมากล้อมของนางสามารถเอาชนะหลิงอวี๋ได้ แต่การมาแข่งกับจ้าวเจินเจินนี่นางไม่มีโอกาสชนะเลยจริง ๆ

เวลายังคงเป็นธูปหนึ่งดอกเช่นเดิม

หลิงอวี๋นั่งลงพลางเอ่ยกับเจียงอวี้เพียงประโยคเดียว “มิต้องออมมือให้ข้า ข้าจักคว้ามงกุฎดอกโบตั๋นให้ได้!”

เจียงอวี้ตกใจทันทีกับคำพูดแสดงอำนาจของหลิงอวี๋!

มงกุฎดอกโบตั๋นคือสิ่งที่จะได้รับก็ต่อเมื่อเป็นที่หนึ่งทั้งดนตรี หมากล้อม อักษรศิลป์ และการวาดภาพ พระชายาอ๋องอี้เอาความมั่นใจจากไหนถึงกล้ามาพูดคำพูดที่ดูอวดเก่งเช่นนี้?

นางมองหลิงอวี๋ แต่กลับพบว่าดวงตาของหลิงอวี๋เปล่งประกายและสายตาดูแน่วแน่ยิ่งนัก!

สิ่งนี้ทำให้เจียงอวี้นึกถึงเพลง ‘สู้พายุ’ ที่หลิงอวี๋ทำให้เลือดของตนเดือดพล่านเมื่อครู่นี้!

พลังของหลิงอวี๋ในเวลานี้ราวกับพายุไต้ฝุ่นที่โหมกระหน่ำกำลังคำรามเพื่อกวาดล้างทุกสิ่ง...

ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด แต่เจียงอวี้เชื่อหลิงอวี๋อย่างอธิบายมิถูก!

นางจะต้องทำได้อย่างแน่นอน!

เจียงอวี้จึงวางหมากไปอย่างสบาย ๆ

หากในตอนแรกคิดเพียงแค่อยากช่วยหลิงอวี๋ให้ผ่านด่าน แต่หลังจากวางหมากไปนับสิบครั้ง เจียงอวี้ก็รู้สึกกดดันขึ้นมา

ดูเหมือนว่าเม็ดหมากล้อมทุกเม็ดของหลิงอวี๋จะวางไปตามแต่ใจ แต่เมื่อรวมกันแล้ว เจียงอวี้กลับรู้สึกว่าทุกย่างก้าวล้วนเป็นกับดัก

ยังไม่ทันที่ที่ธูปจะมอดดับไป เจียงอวี้ก็ยิ้มอย่างขมขื่นพลางเอ่ย “ท่านพี่หลิง ท่านชนะแล้ว!”

บัดนี้นางรู้แล้วว่าที่เมื่อครู่หลิงอวี๋เอาชนะลั่วอวี้จูได้อย่างง่ายดายนั้น มิได้เกิดจากโชค!

อีกด้านหนึ่ง จูเหวินก็ถูกจ้าวเจินเจินฆ่าจนยอมรับความพ่ายแพ้แล้ว

พอจูเหวินเห็นเจียงอวี้ยอมรับความพ่ายแพ้ ก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนออกไป “เป็นไปไม่ได้ หลิงอวี๋จะชนะได้เยี่ยงไร!”

“เจียงอวี้ เจ้ายังมีศักดิ์ศรีอยู่หรือไม่ อยากจะเอาใจหลิงอวี๋ก็เลยจงใจยอมแพ้นางหรือ!”