บทที่ 559

เซียวหลินเทียนยิ้มเย็นชา

เมื่อครู่หลิงอวี๋เพิ่งจะพูดต่อหน้าธารกำนัลไปว่าคนตระกูลหลิงจะมิถอยทัพรับพ่ายโดยมิสู้ เขาในฐานะสามีของหลิงอวี๋จะไปรั้งนางให้ล่าถอยได้เยี่ยงไรกัน!

เซียวหลินเทียนยิ้มเล็กน้อยพลางเอ่ย “มันก็ไม่แน่หรอก! ข้าคิดว่าอาอวี๋ของข้าโชคดีมากในวันนี้ บางทีวันนี้ดาวนำโชคอาจส่องแสง แล้วนางก็สามารถชนะต่อไปได้อีก!”

องค์ชายคังพูดไม่ออกทันที เขาส่งเสียงหึอย่างเย็นชาพลางกลอกตามีความคิดไม่ดี

“น้องสี่ พวกเราดูเฉย ๆ ก็เบื่อ ไม่สู้มาลองเดิมพันกันดูสักตาเถิด!”

“ข้าเดิมพันว่าเจินเจินชนะ หากข้าแพ้เดิมพัน ม้ากีบขาวที่ข้าได้มาเมื่อไม่กี่วันก่อนก็จะยกให้เจ้าเลยเป็นเยี่ยงไร?”

เซียวหลินเทียนใจเต้นแรง ม้ากีบขาวเป็นม้าที่มีชื่อเสียง มันจะมีสีดำทั้งตัว และมีกีบสีขาว เวลามันวิ่งจะรู้สึกราวกับว่าวิ่งอยู่บนก้อนเมฆ

แม้ว่าเขาจะเคยได้ยิน แต่ก็มิเคยเห็นมาก่อนเลย

เมื่อนึกถึงว่าตนยืนได้แล้วในตอนนี้ หากได้ม้าตัวนั้นมาจะต้องส่งเสริมบารมีแน่นอน!

“เช่นนั้นหากเสด็จพี่สองชนะ ท่านพี่ต้องการสิ่งใด?”

ดวงตาขององค์ชายคังเป็นประกายทันที พลางเอ่ย “ตอนที่น้องสี่ไปสนามรบในวันนั้น ท่านพ่อได้ให้กำลังใจเจ้า ตั้งใจมอบดาบเล่มหนึ่งให้เจ้า… ดาบสามมังกร!”

“น้องสี่ อย่างไรยามนี้ขาของเจ้าก็ได้รับบาดเจ็บ เจ้ามิต้องใช้ดาบนั้นอยู่แล้ว เหตุใดไม่มอบมันให้พี่น้องเล่า!”

เซียวหลินเทียนสีหน้าเปลี่ยนไปทันที นี่เสด็จพี่สองกำลังพูดถึงความอับอายของตนเห็น ๆ!

เขาจะบอกว่าขาของตนพิการไม่สามารถไปสนามรบได้ ก็ไม่ต้องมีดาบสามมังกรแล้วใช่หรือไม่?

“เหตุใดเล่า ไม่กล้าเดิมพันหรือ? ยังอาลัยอาวรณ์ดาบสามมังกรหรือ?”

องค์ชายคังยิ้มเหยียดหยาม “เจ้ากลัวว่าพระชายาอ๋องอี้ไร้ความสามารถชนะสิท่า! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็แค่ยอมรับความพ่ายแพ้ก็จบแล้ว ไฉนต้องให้อับอายต่อหน้าผู้คนด้วยเล่า!”

สีหน้าของลู่หนาน อันเจ๋อรวมถึงเผยอวี้เปลี่ยนไปเลย ดาบสามมังกรเป็นสิ่งที่จักรพรรดิอู่อันมอบให้กับเซียวหลินเทียน มันจะมีหัวมังกรสามหัวอยู่บนด้ามจับของดาบ

สิ่งนี้ไม่เพียงแต่เป็นแรงบันดาลใจให้เซียวหลินเทียนชนะการต่อสู้ แต่ยังเป็นการได้รับเกียรติสูงสุดอีกด้วย

เพราะว่าดาบสามมังกรนี้เดิมทีเป็นอาวุธของจักรพรรดิสูงสุด ซึ่งในตอนนั้นจักรพรรดิสูงสุดใช้ดาบสามมังกรนี้พิชิตฉินตะวันตกมา