บทที่ 560

“เจ้ามิเข้าใจหมากล้อมจริง ๆ หรือตำหนิข้าอยู่กันแน่! น้องสี่ ข้าเจตนาดีจริง ๆ นะ...”

จ้าวเจินเจินแสร้งทำเป็นเอ่ยอย่างเศร้าสร้อย

หลิงอวี๋ทนไม่ไหวแล้ว ยิ้มเยาะโดยไม่มองจ้าวเจินเจินพลางเอ่ย

“ข้ารู้เรื่องของหลิงซินแล้ว...ดังนั้น เจ้าไม่จำเป็นต้องแสดงละครต่อหน้าข้าแล้ว!”

“ไม่ว่าเจ้าจะสวยแค่ไหน แสร้งทำเป็นเสียใจแค่ไหน แล้วเยี่ยงไรเล่า?”

“ข้ามิใช่บุรุษนี่! อย่าใช้วิธีเดียวกับที่เจ้าใช้จัดการกับบุรุษกับข้า ข้าเห็นแล้วรังเกียจ...!”

สีหน้าของจ้าวเจินเจินเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด หลิงอวี๋พูดถึงการอำพรางตัวของตนเองออกมาอย่างชัดเจนเช่นนี้ ทำให้นางหาทางลงมิได้สักเท่าไหร่

นางมองขนตาที่ยาวเป็นแพของหลิงอวี๋ กับใบหน้าที่มีผิวบอบบางสวยงามที่ไร้ที่ตินั้น แล้วจู่ ๆ หัวใจก็เต็มไปด้วยความโกรธ

ทั้งหมดเป็นเพราะหลิงอวี๋ทำลายการแต่งงานของตนจึงทำให้นางจำใจต้องแต่งงานกับเซียวหลินอี้!

หลิงอวี๋มีสิทธิ์อะไรถึงยังกล้าพูดจาโอ้อวดกำลังต่อหน้าตนเองอีก!

“แปะ...”

จ้าวเจินเจินกดเม็ดหมากล้อมลงบนจุดเทียนหยวน เพื่อแสดงความมุ่งมั่นที่จะเป็นที่หนึ่งของตน!

หลิงอวี๋ไม่คู่ควรกับเซียวหลินเทียน!

เซียวหลินเทียนเองก็ไม่คู่ควรกับตนเช่นกัน!

บุรุษสตรีสารเลวคู่นี้สมควรตกนรก!

จ้าวเจินเจินนึกถึงภาพที่เซียวหลินเทียนผลักตนออกไปโดยไม่ลังเล...

ความโกรธในใจของจ้าวเจินเจินก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

หากวันนี้มิบดขยี้คนสารเลวเยี่ยงหลิงอวี๋ให้อับอายอยู่ใต้ฝ่าเท้าของตน จ้าวเจินเจินจะยอมใช้แซ่ของหลิงอวี๋เลย...

จุดเทียนหยวนเป็นศูนย์กลางของกระดานหมากล้อม ปกติแล้วคนที่รู้วิธีเล่นหมากล้อมจะรู้กันดีว่ามีคนเพียงสองประเภทเท่านั้นที่เล่นเปิดเกมด้วยตำแหน่งนี้

ประเภทแรกคือมือใหม่ที่อวดดี ส่วนอีกประเภทคือยอดฝีมือที่มั่นใจในทักษะการเล่นหมากล้อมของตน