บทที่ 595

องค์ชายคังถูกหลิงอวี๋บีบจนทำอะไรไม่ถูก จึงหัวเราะเจ้าเล่ห์

“พระชายาอ๋องอี้ นี่มิใช่ว่ากำลังแสดงความคิดเห็นเรื่องคดีหรือ? ข้าแค่พูดไปตามเนื้อผ้าเท่านั้น มิได้กล่าวโทษว่าเจ้ามีชู้นี่!”

“หากเจ้ามีหลักฐานมาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเจ้าก็เอาออกมาสิ! หากไม่มีก็ยอมรับผิดแต่โดยดีเถอะ!”

หลิงอวี๋มององค์ชายคังอย่างดูถูก องค์ชายคังเจ้าเล่ห์กว่าองค์หญิงหกมากนัก!

นี่เป็นการเตรียมรับมือหาทางหนีทีไล่ให้ตนแล้ว!

หึ วันนี้หนีได้ แต่พรุ่งนี้ก็หนีไม่พ้นหรอก!

องค์ชายคังผู้นี้ ดูเหมือนว่าเขาจะเสียเปรียบในเรื่องกวนอิ่งครั้งที่แล้วเบาเกินไปสินะ ถึงไม่จำจดบทเรียนเอาไว้!

เช่นนั้นก็รอตนมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้เขาอีกก็แล้วกัน!

หลิงอวี๋ชี้องค์หญิงหกแล้วตะโกน “ท่านอ๋องเฉิงเพคะ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นหลิงอวี๋จะฟ้ององค์หญิงหกที่ทะเลาะกันเองในครอบครัว!”

จากนั้นหลิงอวี๋ก็ชี้ไปที่พวกจ้าวซิงพลางเอ่ยอย่างเย็นชา “และหลิงอวี๋จะฟ้องพวกคนสกุลจ้าวที่ใส่ร้ายหม่อมฉัน! และใส่ร้ายสมาชิกของราชวงศ์ด้วย!”

“สุดท้ายจะฟ้องพวกคนชั่วเหล่านี้ที่ช่วยจ้าวซิงใส่ร้ายหม่อมฉัน!”

เซียวทงได้ยินก็หัวเราะอย่างร้าย ๆ “เจ้าจะฟ้องข้าว่าทะเลาะกันในครอบครัวรึ? นี่ช่างเป็นเรื่องตลกที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ!”

“เสด็จพี่สองของข้าพูดถูก หากเจ้ามีหลักฐานมาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเจ้าก็เอาออกมาสิ! แต่หากไม่มีก็ยอมรับผิดแต่โดยดีไปเสีย!”

ท่านอ๋องเฉิงมองเซียวทงอย่างหมดคำพูด เซียวทงผู้นี้ถูกจักรพรรดิอู่อันกับไทเฮาตามใจจริง ๆ!

นางมองไม่ออกเลยหรือว่าที่หลิงอวี๋กล้าพูดเช่นนี้ ก็แสดงว่ามีหลักฐานพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนางได้?

หลิงหว่านกับอันซินได้ยินสิ่งนี้จากด้านหลังก็แอบหัวเราะ

หลิงหว่านมองเหตุการณ์เมื่อกี้แล้วก็นึกถึงตอนที่ที่โรงเหยียนหลิงของหลิงอวี๋เปิดกิจการตอนแรก

ตอนนั้นท่านพี่หลิงหลิงทำหมอจางกับบุตรชายหน้าแตกยับเลย!

แม้ว่าเหตุการณ์ในวันนี้จะแตกต่างออกไป แต่ท่าทีทรงพลังของพี่หลิงหลิงคล้ายกับวันนั้นมาก!

นางเชื่อหมดใจว่าท่านพี่หลิงหลิงจะสามารถพลิกสถานการณ์ได้!

“องค์หญิงหก คำว่ายอมรับผิดแต่โดยดีนี่ หม่อมฉันคงจะต้องมอบมันให้กับองค์หญิงกระมังเพคะ!”