บทที่ 607

วันรุ่งขึ้น ตระกูลเสิ่นก็จัดงานศพให้เสิ่นจวน

แต่แม้ว่าทุกคนที่อยู่ตรงนั้นจะได้รับคำเตือนจากท่านอ๋องเฉิงให้ระมัดระวังคำพูดและการกระทำแล้ว แต่เรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับงานเลี้ยงชมบุปผาก็ยังคงแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว

เรื่องที่แพร่ออกไปในตลาดมากที่สุดคือการเฆี่ยนตีองค์หญิงหก และข้อกล่าวหาของเสิ่นจวนที่มีต่อจ้าวเจินเจินกับองค์หญิงหกก่อนที่นางจะเสียชีวิต

เมื่อประกอบกับงานศพของตระกูลเสิ่นแล้ว ข่าวลือเหล่านี้ก็ยิ่งแพร่กระจายออกไปเป็นวงกว้างมากขึ้น

ชื่อเสียงของจ้าวเจินเจินตกต่ำลงทันที อีกทั้งนางก็ไม่สามารถอธิบายให้ผู้ใดฟังได้เลย นางโกรธมากจนอยากจะฆ่าหลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนเสีย แล้วก็พระชายาเย่ผู้นั้นด้วย!

สองวันมานี้จ้าวเจินเจินคิดเกี่ยวกับแผนของตน นางไม่ยอมแพ้หรอก เห็น ๆ อยู่ว่าแผนของตนสมบูรณ์แบบถึงเพียงนั้น แล้วมันไปผิดพลาดที่ตรงไหนกัน?

ประเด็นแรก หลิงอวี๋ควรจะอยู่ในห้องนั้น แต่เหตุใดมันถึงกลายเป็นเสิ่นจวน!

นางนึกขึ้นได้ว่าหลิงอวี๋ปรากฏตัวพร้อมกับองค์ชายห้าเย่กับพระชายาของเขา อีกทั้งตั้งแต่ต้นจนจบ องค์ชายเย่กับพระชายาของเขาก็ช่วยพูดให้หลิงอวี๋ตลอด

หรือว่าองค์ชายเย่เห็นภาพที่เสิ่นจวนกำลังพาจ้าวซิงไปจึงอยากช่วยเซียวหลินเทียน ดังนั้นจึงช่วยหลิงอวี๋ ทำให้เสิ่นจวนหมดสติแล้วส่งให้กับจ้าวซิงแทน?

หากเป็นเช่นนี้ เสื้อชั้นในที่มีปักชื่อไว้ว่า ‘จวน’ นั่นก็น่าจะเป็นองค์ชายเย่ช่วยเปลี่ยนให้หลิงอวี๋!

จ้าวเจินเจินยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าการคาดเดาของตนถูกต้อง จากนั้นนางก็กัดฟันอย่างแรง

องค์ชายเย่กับพระชายา พวกเจ้ากล้าทำลายแผนของข้า พวกเจ้าจะต้องชดใช้!

จ้าวเจินเจินเห็นภาพของพระชายาเย่ที่ท้องโตก็ขมวดคิ้ว

ในบรรดาองค์ชายของจักรพรรดิอู่อัน องค์ชายใหญ่เว่ยให้กำเนิดบุตรีเพียงคนเดียวคือท่านหญิงจ่างหนิง

ส่วนตนเพิ่งแต่งงานเข้าตำหนักองค์ชายคังได้เพียงปีเดียว แต่ท้องของนางยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

หลิงอวี๋ให้กำเนิดลูกชายคนหนึ่ง แต่ตอนนี้ลูกชู้นั่นยังไม่ถูกเพิ่มเข้าไปในลำดับวงศ์ตระกูล!

จักรพรรดิอู่อันรอคอยที่จะอุ้มหลานชายมาเป็นเวลานานแล้ว ไทเฮาเองก็อยากมีหลานชายเช่นกัน หากครอบครัวของใครให้กำเนิดหลานชายคนโตของตระกูลได้ ก็จะได้เปรียบในการแย่งชิงตำแหน่งองค์รัชทายาทอย่างแน่นอน!

นางยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่สามารถปล่อยให้พระชายาเย่ให้กำเนิดเด็กคนนี้อย่างราบรื่นได้!