บทที่ 613

นางผดุงครรภ์ทั้งสองรีบออกไปทันที

หลิงอวี๋หันกลับไปตะโกนใส่จูเฮ่ากับเซียวหลินเทียน

“ห้ามผู้ใดในเรือนนี้ออกไปไหนจนกว่าข้าจะออกมา!”

นางจ้องมองแม่นางซืออย่างดุร้าย หวังเพียงว่าเรื่องราวจะไม่เป็นอย่างที่ตนคิด!

“องค์ชาย ท่านเข้ามากับพวกเรา!” หลิงอวี๋ตะโกนบอกองค์ชายเย่

องค์ชายเย่ก้าวผ่านประตูไปโดยไม่รู้ตัว

นางผดุงครรภ์คนหนึ่งรีบคว้าตัวเขาพลางตะโกนว่า “องค์ชาย ห้องคลอดสกปรกนัก อย่าเข้าไปนะเพคะ จะทำให้โชคร้าย!”

เวลานี้องค์ชายเย่ไม่ฟังคำพูดโน้มน้าวใจใด ๆ แล้ว เมื่อเห็นท่าทางเงียบ ๆ ของจูหลาน เขาก็รีบเข้าไป พลางตะโกนอย่างประหม่า “หลานหลาน เจ้าเป็นเยี่ยงไรบ้าง?”

หลิงอวี๋เองก็รีบพุ่งเข้าไปหาจูหลาน แล้วก็พบว่าจูหลานหมดสติไปแล้ว

หลิงอวี๋จับชีพจร หัวใจของจูหลานเต้นช้า หัวใจของเด็กก็อ่อนแอเกินกว่าจะรู้สึกได้

หากมิใช่เพราะตนมีความสามารถรับรู้ที่ผิดปกติ ก็จะไม่สามารถสัมผัสได้ถึงการเต้นของหัวใจเด็กเพียงแค่จับชีพจรหรอก

“เถาจื่อ ฉีดยาหัวใจ!”

“หลิงซวน ออกไปหาคนมาตรวจเลือด เตรียมพร้อมสำหรับการให้เลือด!”

หลิงอวี๋สั่งอย่างเป็นขั้นเป็นตอน

“พี่สะใภ้สี่ ข้าต้องทำสิ่งใด?” องค์ชายเย่เอ่ยถามอย่างกังวล

เขากับจูหลานเป็นคู่รักกันตั้งแต่ในวัยเด็ก มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งยิ่ง เมื่อเห็นจูหลานนอนอยู่บนเตียงโดยไม่รู้ว่าจะเป็นหรือตาย องค์ชายเย่ก็อยากจะเอาชีวิตของเขาไปแทน

หลิงอวี๋ยื่นขวดน้ำโสมเข้มข้นให้เขา “เทยาขวดนี้ใส่ปากนาง!”

องค์ชายเย่รีบรับมา แต่จูหลานกัดฟันด้วยความเจ็บปวด เขาไม่สามารถป้อนเข้าไปได้เลย

หลิงอวี๋ตรวจทารกในครรภ์กับปากมดลูกแล้ว

ปากมดลูกเปิดออกสิบนิ้วอย่างน่าประหลาด สายตาของหลิงอวี๋ดูเคร่งขรึม ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วหาที่กดลิ้นยื่นให้องค์ชายเย่

“หม่อมฉันมีหน้าที่ทำคลอด องค์ชายห้า ประเดี๋ยวหากหม่อมฉันเรียกท่าน ท่านก็เปิดปากของจูหลานแล้วเอาที่กดเข้าไปในลำคอของนางบังคับให้นางอาเจียนออกมาเพคะ!”

“เหตุใดกัน?” องค์ชายเย่เอ่ยถามอย่างกังวล “ตอนนี้หลานหลานกำลังจะตายอยู่แล้ว! หากให้นางอาเจียนอีกจะให้อันตรายต่อชีวิตหรือ?”