บทที่ 614

หลิงอวี๋โกรธจนหน้าเขียว หยิบขวดยาแก้พิษกับเข็มออกมาฉีดเข้าไปที่เด็กก่อน ตอนนี้นางต้องจัดการกับรกและสายสะดือของจูหลาน ไม่มีเวลาตรวจสอบว่ามันเป็นพิษชนิดใด

“พี่สะใภ้สี่ ท่านกำลังทำอะไรอยู่? นั่นอะไรหรือ?”

องค์ชายเย่เห็นหลิงอวี๋แทงเข็มที่ทารก แล้วทารกก็ไม่ร้องเลยตั้งแต่เกิดมา เขาจึงเอ่ยออกมาอย่างกังวล

“อย่าได้ห่วงเพคะ หม๋อมฉันกำลังช่วยเขา!”

หลังจากที่หลิงอวี๋ฉีดยาเสร็จแล้วก็ส่งทารกให้เถาจื่อดูแล ส่วนตนก็มาจัดการจูหลานต่อ

เลือดของจูหลานยังไม่หยุดทั้งยังมากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย

หลิงอวี๋รีบเอาเข็มเงินออกมาฝังไว้ที่จุดฝังเข็มของจูหลาน จากนั้นตะโกนไปข้างนอก

“หลิงซวน เลือดพร้อมหรือยัง?”

“อาจารย์ มาแล้วเจ้าค่ะ!”

หลิงซวนรีบเปิดประตูแล้วเอาเลือดสองถุงใหญ่มา

หลิงอวี๋สอดหลอดเลือดเข้าไปที่จูหลานก่อน แล้วจึงบ่น “เหตุใดจึงช้าถึงเพียงนี้”

หลิงซวนยิ้มอย่างขมขื่นพลางเอ่ย “ข้างนอกทะเลาะกันรุนแรงมากเจ้าค่ะ! พระชายาเว่ยจะเดินนำออกไป แม่นางซือกับนางผดุงครรภ์สองคนก็บอกว่าที่นี่ไม่ใช่เรื่องของพวกนางแล้ว เหตุใดถึงไม่ยอมให้พวกนางออกไป!”

“ทั้งยังบอกว่าท่านอ๋องอี้ใช้อำนาจเกินไป จะไปร้องเรียนต่อองค์ชายเว่ยและองค์จักรพรรดิเจ้าค่ะ!”

“เลือดนี้ได้มาหลังจากที่ท่านอ๋องอี้ปรามพวกนางไว้ได้แล้วจึงค่อยหาคนเจ้าค่ะ!”

เมื่อครู่หลิงอวี๋ตั้งใจช่วยจูหลานทำคลอด มิได้สนใจเสียงข้างนอกเลย จึงมิได้สังเกตเสียงทะเลาะกันข้างนอกเลยจริง ๆ

“ช่วยข้าตัดสายสะดือให้พระชายาเย่หน่อย… องค์ชายห้า ป้อนโสมให้จูหลานหน่อยเถิดเพคะ!”

หลิงอวี๋อาศัยจังหวะที่ทั้งสามคนกำลังยุ่งอยู่ เอาอาเจียนกับรกของจูหลานไปซ่อนไว้หลังฉากกั้น

จากนั้นนางก็รีบเข้าไปตรวจสอบในมิติ แล้วรีบหยิบยาแก้พิษกับเข็มเติมเลือดออกมา

หลังจากให้เลือดประกอบกับกินโสมเข้มข้นเข้าไปแล้ว การเต้นของหัวใจจูหลานก็เริ่มฟื้นตัวอย่างช้า ๆ

“องค์ชายห้า ท่านมาดูนี่เถิด!”