บทที่ 625

จะเป็นคนดีก็ต้องเป็นให้ถึงที่สุด!

ท่านชายน้อยผู้นี้เป็นเด็กคนแรกที่หลิงอวี๋ทำคลอดตั้งแต่มาถึงฉินตะวันตก หลิงอวี๋จึงมีความรู้สึกลึกซึ้งต่อเขา

สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ หลิงอวี๋ก็มองออกว่าองค์ชายเย่ไม่มีแผนอะไร กลัวว่าเขาจะประมาทอีกแล้วให้คนอื่นอาศัยช่องโหว่มาสังหารท่านชายน้อยเข้า

หลิงอวี๋อธิบายรายละเอียดการดูแลแม่ลูกจูหลานให้กับฮูหยินจูฟังสองครั้งอย่างใจเย็น หลังจากแน่ใจแล้วว่าฮูหยินจูจำได้ นางก็เอายาแก้พิษไว้ให้ท่านชายน้อย

“ให้ยาสองขวดนี้ครั้งละหนึ่งช้อน… แล้วให้น้ำเยอะ ๆ!”

"ตอนป้อนยาจะต้องคอยสังเกตปัสสาวะของเขา หากเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอ่อนก็มิต้องให้ยาเขาแล้ว!"

“สองวันนี้หลานหลานจะไม่สามารถให้นมลูกได้ เจ้าจะต้องกินยารักษาก่อน หลังจากกินยาไปสามวันแล้ว หากปัสสาวะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอ่อน ก็ให้กินยากระตุ้นน้ำนม…”

หลิงอวี๋สั่งยาสามชนิดให้จูหลาน และสุดท้ายก็คือเพิ่มเลือด

หลังจากสั่งยาแล้ว หลิงอวี๋ก็กำชับจูหลาน “หากยังอยากมีลูกต้องเชื่อฟังข้า หลังจากนี้ไปอีกหนึ่งปีเจ้าค่อยมี!”

“ตอนเกือบ ๆ ครบปีให้มาหาข้า ข้าจะสั่งยาให้ตามสภาพร่างกายของเจ้า เมื่อทำเช่นนี้คราวหน้าเจ้าจะมีลูกที่แข็งแรงสมบูรณ์อย่างแน่นอน!”

จูหลานพยักหน้าอย่างซาบซึ้ง นางมองออกว่าหลิงอวี๋ดีกับตนจริง ๆ

เมื่อก่อนนางเชื่อฟังแม่ไม่กล้าสนิทชิดเชื้อกับพวกพระชายา เพราะกลัวว่าจะถูกวางแผนร้ายใส่

บัดนี้นางไม่คิดเช่นนั้นแล้ว นางรู้สึกว่าหลิงอวี๋เชื่อใจได้!

ชีวิตของพวกนางแม่ลูกได้รับการช่วยเหลือจากหลิงอวี๋ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ต่อไปนี้นางจะปฏิบัติต่อหลิงอวี๋แบบพี่น้องที่ดีต่อกันไปตลอดชีวิต!

หลังจากอธิบายเสร็จแล้ว หลิงอวี๋ก็ขอตัวลาไปพร้อมกับเซียวหลินเทียนอย่างเหน็ดเหนื่อย

ศพของแม่นางซือและนางผดุงครรภ์อ้วนถูกคนของตำหนักองค์ชายเย่จัดการไปแล้ว หลิงอวี๋ขึ้นรถม้าแล้วเอนกายบนรถม้าอย่างเหนื่อยล้าพลางเอ่ยถาม