บทที่ 648

หลิงอวี๋โกรธมากจนอยากจะตบฟางเจียอี๋ในทันที!

มีคนจำนวนมากที่ได้รับบาดเจ็บกว่านางหลายสิบเท่ารอให้ตนช่วยชีวิตอยู่ ฟางเจียอี๋กล้าดีอย่างไรถึงให้นางมาที่นี่เพียงเพราะอาการบาดเจ็บเช่นนี้?

ผู้ลี้ภัยที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสเหล่านั้นกังวลเพียงว่าพวกเขาจะมีชีวิตรอดหรือไม่ แต่ฟางเจียอี๋กลับกังวลว่าตนจะเสียโฉมหรือไม่!

“พระชายาอ๋องอี้ รีบรักษาคุณหนูของข้าเร็วเข้าเถิด! เหตุใดจึงยืนงงงันอยู่เล่า?”

นางรับใช้ของฟางเจียอี๋เห็นหลิงอวี๋ยืนนิ่งไม่ไหวติง ก็ผลักนางอย่างไม่อดทน

“ใบหน้าคุณหนูของข้าใช้เงินดูแลไปเป็นจำนวนมาก หากเสียโฉมแล้วล่ะก็ ต่อไปพวกท่านก็อย่าคิดว่าคุณหนูของข้าจะบริจาคข้าวปลาอาหารให้อีกเลย!”

หลิงอวี๋ทนไม่ไหวอีกต่อไป ความโกรธที่สั่งสมมาทำให้นางอยากหาคนระบายมานานแล้วด้วย

นางรับใช้ผู้นี้แกว่างเท้าหาเสี้ยนเอง เช่นนั้นก็นับว่านางโชคร้ายก็แล้วกัน!

หลิงอวี๋ยกมือขึ้นตบนางรับใช้อย่างแรง พลางตะคอกอย่างโกรธเกรี้ยว “ผู้ใดบอกให้เจ้ากล้ามาผลักข้า?”

“เจ้ามันเป็นสุนัขรับใช้ที่ชอบกลั่นแกล้งผู้อื่นจนเป็นนิสัย ไม่แหกตาดูบ้างหรือว่าข้าเป็นใคร?”

“ข้าใช่คนที่เจ้าสามารถจิกหัวใช้ได้รึ?”

ขณะที่หลิงอวี๋ก่นด่าอยู่นั้น ก็เห็นฟางเจียอี๋ชี้มาที่นางอย่างเสียใจแล้วร้องไห้ออกมา

“พระชายาอ๋องอี้ ข้าได้รับบาดเจ็บ ท่านไม่ช่วยข้าก็ไม่เป็นไร! แต่เหตุใดท่านถึงใช้สถานะพระชายามารังแกผู้อื่นเล่า?”

“นางรับใช้เแล้วเป็นเยี่ยงไร? นางรับใช้มิใช่คนหรือ? พระชายาอยากจะตีจะดุด่าเมื่อใดก็ได้หรือ?”

หลิงอวี๋ตะลึง นี้มันเกิดอะไรขึ้น?

ฟางเจียอี๋นี่นักแสดงเข้าสิงหรือ?

แต่นางจะแสดงให้ใครเห็นเล่า?

หลิงอวี๋หันกลับไปมองโดยไม่รู้ตัว แล้วก็เห็นลู่หนานกับเซียวหลินเทียนเดินมาข้างหลังตนตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้ พร้อมทั้งมีนางรับใช้ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วย

นางรับใช้ที่ไปเชิญหลิงอวี๋มาก่อนหน้านี้ปิดหน้าตนเองด้วยท่าทางน่าสงสาร พลางคุกเข่าลง

“พระชายาอ๋องอี้ ได้โปรดอย่าตีบ่าวเลยเจ้าค่ะ... บ่าวแค่เสียใจที่คุณหนูของบ่าวได้รับบาดเจ็บ จึงพูดด้วยน้ำเสียงที่รุนแรงออกไป! แต่บ่าวไม่ได้ตั้งใจจะทำให้พระชายาขุ่นเคืองจริง ๆ นะเจ้าคะ!”