บทที่ 655

“ท่านพี่ แล้วเสี่ยวเยี่ยนจื่อจะทำเช่นไรต่อไป…”

หลิงหว่านเอ่ยถามเบา ๆ

สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า? หรือว่าสถานการกุศล?

หลิงอวี๋ไม่รู้ว่าในฉินตะวันตกเรียกว่าอะไร จึงมองไปทางเซียวหลินเทียน

“ราชสำนักมีสถานการกุศลสำหรับรับเลี้ยงเด็กกำพร้าโดยเฉพาะ!”

เซียวหลินเทียนเอ่ยด้วยความรู้สึกที่หนักหน่วง

“ท่านอ๋อง สถานการกุศลมีเด็ก ๆ มากมายถึงเพียงนั้น จะดูแลเด็กที่อายุน้อยเช่นเสี่ยวเยี่ยนจื่อได้ดีหรือเพคะ?” หลิงหว่านเอ่ยถามอย่างกังวล

เซียวหลินเทียนพูดไม่ออก มีแม่นมเฒ่าเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ไม่มีที่ไปแล้วมาอยู่ที่สถานการกุศลเพื่อดูแลพวกเขา

พวกนางต้องดูแลเด็กจำนวนมาก จะดูแลเด็กคนเดียวเป็นพิเศษได้เยี่ยงไร!

หลิงหว่านเข้าใจความเงียบของเซียวหลินเทียน นางจึงเหลือบมองเสี่ยวเยี่ยนจื่ออย่างสับสน แล้วจู่ ๆ ก็เอ่ยขึ้นมา

“ท่านอ๋อง ในเมื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อไม่มีครอบครัวอีกต่อไปแล้ว เช่นนั้นหม่อมฉันจะรับเลี้ยงเองเพคะ!”

“การที่หม่อมฉันได้เจอนางท่ามกลางผู้ลี้ภัยมากมายนี้ แล้วนางเรียกหม่อมฉันว่าพี่สาว ก็หมายความว่านางมีชะตาต้องกันกับหม่อมฉัน! หม่อมฉันจะรับเลี้ยงนางเอง… หม่อมฉันจำเป็นต้องทำขั้นตอนใด ๆ หรือไม่เพคะ?”

หลิงอวี๋ตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เจียงอวี้ที่อยู่ด้านข้างก็ตะโกนขึ้นมาอย่างกังวล

“หว่านเอ๋อร์ เจ้าพูดไร้สาระอะไรกัน! หากเจ้ารับเลี้ยงเด็กก่อนที่จะแต่งงาน เช่นนั้นต่อไปผู้ใดจะกล้าแต่งงานกับเจ้าเล่า!”

“ไม่มีผู้ใดกล้าแต่ง ข้าก็จะไม่แต่งงานไปตลอดชีวิต!”

หลิงหว่านเอ่ยอย่างหนักแน่น “และท่านพี่หลิงหลิงก็บอกแล้วว่า คนที่ห่วงใยเราจะนึกถึงเราเท่านั้น! หากเขาต้องการแต่งงานกับข้า ก็จะต้องยอมรับทุกอย่างของข้าได้!”

“หากเขาไม่สามารถยอมรับเสี่ยวเยี่ยนจื่อได้ เช่นนั้นเขาก็ไม่คู่ควรที่จะแต่งงานกับข้า!”

หลิงอวี๋ยิ้ม แล้วยื่นมือไปโอบแขนหลิงหว่านพลางเอ่ย “หว่านเอ๋อร์ ข้าสนับสนุนเจ้า! การเลี้ยงเด็กคนหนึ่งในครอบครัวของเราก็เป็นเพียงการเพิ่มจานชามและตะเกียบเท่านั้นเอง!”

“ในเมื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อเรียกเจ้าว่าพี่สาว เช่นนั้นนางก็เป็นน้องสาวของข้าด้วย ข้าจะดูแลนางร่วมกับเจ้าเอง! หากท่านป้าได้ยินว่านางมีลูกสาวอีกคนคงจะมีความสุขมาก!”

หลิงอวี๋ให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อเรียกพี่หลิงหว่านอย่างแน่วแน่ เพราะนางยังไม่ได้แต่งงาน หากนางเป็นแม่จะทำให้คนอื่นนินทาเอาได้!

หลิงหว่านเข้าใจความนัยแฝงของหลิงอวี๋และไม่ได้ปฏิเสธ น้องสาวก็น้องสาว!

ขอเพียงให้ในภายภาคหน้าเสี่ยวเยี่ยนจื่อมีบ้านให้กลับไป นางก็พอใจแล้ว!