บทที่ 656

เซียวหลินเทียนไม่แปลกใจกับคำพูดของหลิงอวี๋เลยแม้แต่น้อย แล้วเลิกคิ้วพลางเอ่ย “เจ้าเองก็สังเกตเห็นเช่นกันหรือ?”

เผยอวี้ตะลึงอยู่ครู่หนึ่งกับการสนทนาระหว่างทั้งสองคน แต่เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา เขาก็รู้สึกตัวพลางเอ่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“หรือว่าภายในจะมีคนอื่นทำอะไรอีกหรือ?”

เซียวหลินเทียนหัวเราะเยาะ “ข้าให้จ้าวซวนไปตรวจสอบแล้ว หมั่นโถวนั่นบูดจริง ๆ! และยังมีกรวดจำนวนมากผสมอยู่ในโจ๊กด้วย!”

“ในเมื่อองค์ชายคังอยากจะสร้างชื่อเสียงเอาชนะใจผู้คน เขาไม่มีทางทำให้คนอื่นพูดเช่นนี้ได้แน่!”

หลิงอวี๋พยักหน้าเห็นด้วย “จ้าวเจินเจินไม่ใช่คนโง่เง่า หมั่นโถวแป้งขาวไม่กี่ตะกร้าก็ไม่ได้แพงมากนัก นางไม่มีทางทำลายชื่อเสียงของนางด้วยเรื่องเช่นนี้แน่!”

“อีกอย่าง จ้าวซวนก็ไปหาชายกำยำที่พูดว่าหมั่นโถวแป้งขาวนั้นบูดที่สร้างความโกลาหลก่อนที่ศาลาโจ๊กจะพังอยู่ตั้งหลายครั้ง แต่ก็ไม่พบคนผู้นี้เลย!”

เซียวหลินเทียนเอ่ยอย่างดูถูก “องค์ชายคังอยากสร้างชื่อเสียง แต่มีคนไม่อยากให้เขาทำสำเร็จ! องค์ชายคังสามารถจัดให้คนไปปะปนในหมู่ผู้ลี้ภัยเพื่อสรรเสริญเขาได้ และคนอื่น ๆ เองก็สามารถให้คนไปปะปนกับผู้ลี้ภัยเพื่อสร้างความเสียหายได้เช่นกัน!”

“เช่นนั้นคนผู้นี้คือใครกัน?”

เผยอวี้โกรธจนเลิกคิ้วขึ้น “เพื่อที่จะใส่ร้ายองค์ชายคัง เหตุใดเขาจึงมากล้าเอาชีวิตคนตั้งมากมายมาทำลายเช่นนี้!”

หลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนสบตาพลางเอ่ยพร้อมเพรียงกัน “พระชายาเว่ย!”

พูดจบทั้งสองก็มองหน้ากันแล้วยิ้มอย่างรู้กัน เห็นในสิ่งเดียวกันเลย!

พระชายาเว่ยไม่พอใจจ้าวเจินเจินที่ทำให้จ่างหนิงได้รับบาดเจ็บเพราะเรื่องรถม้าชนกันครั้งที่แล้ว!

เวลานี้ไม่เพียงแต่ให้คนไปเผยแพร่ข่าวลือเกี่ยวกับจ้าวเจินเจินเท่านั้น แต่ยังให้นักเล่าเรื่องสร้างเรื่องราวมากดจ้าวเจินเจินไว้จนไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ด้วย!

จ้าวเจินเจินอยากจะใช้การแจกโจ๊กมากอบกู้ชื่อเสียง พระชายาเว่ยจะปล่อยให้นางทำเช่นนั้นได้เยี่ยงไรกัน?

มันเป็นเพียงการต่อสู้ระหว่างพระชายาสองคน แต่กลับกลายเป็นผู้ลี้ภัยเหล่านี้ที่ต้องมาตายอย่างไม่ยุติธรรม!

แค่คิดก็ทำให้ยากที่จะสงบใจได้แล้ว!

“อาอวี๋ นี่ก็ดึกแล้ว เจ้าทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน กลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ!”