บทที่ 657

โรงเก็บของนี้เชื่อมต่อกับศาลาฟางหลายหลัง หากถูกไฟไหม้ขณะที่นอนหลับในตอนกลางคืน เช่นนั้นผู้ลี้ภัยที่อาศัยอยู่ในศาลาฟางข้าง ๆ ก็จะไม่สามารถหลบหนีไปได้ไม่ใช่หรือ?

ทันทีที่หลิงอวี๋เห็นก็โกรธจนเส้นเลือดบนหน้าผากปูดขึ้นมา!

พระชายาเว่ยอยากแก้แค้นจ้าวเจินเจิน นั่นมันเป็นความแค้นระหว่างพวกนางทั้งสองคน แต่เรื่องเลวร้ายเช่นการที่จะเผาผู้ลี้ภัยแล้วใช้ความตายของพวกเขามาใส่ร้ายเซียวหลินเทียนนั้นนางทนไม่ได้!

เมื่อนึกถึงผู้ลี้ภัยเหล่านี้ที่ต้องตายไปอย่างอยุติธรรมในวันนี้ หลิงอวี๋ก็ยิ่งโกรธแค้นทั้งเรื่องเก่าเรื่องใหม่!

เพียงแต่ไม่มีหลักฐาน หากจะไปกล่าวหาพระชายาเว่ยเช่นนี้ หลิงอวี๋ไม่จำเป็นต้องคิดก็รู้แล้วว่ามันเปล่าประโยชน์!

ได้ ในเมื่อข้าไม่สามารถฆ่าเจ้าได้ เช่นนั้นเจ้าก็ใช้เงินมาชดเชยความผิดพลาดที่เจ้าทำเสียเถิด!

หลิงอวี๋นึกถึงที่ช่วงนี้ท่านหญิงจ่างหนิงของครอบครัวพระชายาเว่ยนอนหลับไม่สบายเพราะมีอาการปวดหัวอยู่ตลอด ก็ยิ้มอย่างเย็นชาแล้วก็มีแผนในใจอยู่แล้ว

คราวนี้หากพระชายาเว่ยไม่ควักเงินก้อนจำนวนมากออกมาช่วยเหลือผู้ลี้ภัย ก็อย่ามาเรียกนางว่าสกุลหลิงเลย!

กระทั่งตรวจสอบอย่างละเอียดจนไม่พบว่ามีอันตรายอื่น ๆ ก็เป็นกลางดึกแล้ว

หลิงอวี๋จึงได้พาพวกหลิงซวนกลับไปที่ตำหนักอ๋องอี้ภายใต้การดูแลของพวกจ้าวซวน

หลิงอวี๋กลับไปเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ลู่หนานก็เข้ามาบอกว่าเซียวหลินเทียนกลับมาจากวังแล้ว หากนางยังไม่นอนก็ให้ไปพูดคุยหน่อย

หลิงอวี๋จึงเดินไปพร้อมกับผมยาวที่ยังไม่แห้งสนิท

เมื่อเข้าประตูไปก็เห็นเซียวหลินเทียนนั่งอยู่ด้วยใบหน้าที่มืดมน

หลิงอวี๋มีการเตรียมพร้อมทางจิตใจแล้ว เมื่อเห็นสีหน้าของเขาก็เอ่ยเรียบ ๆ “องค์ชายคังกับพระชายาของเขาหลุดจากการลงโทษอีกแล้วหรือเพคะ?”

เซียวหลินเทียนเอ่ยอย่างหดหู่ “ใช่ เจ้าเดาถูกอีกแล้ว!”

“จ้าวเจินเจินเป็นลมระหว่างทางกลับไปที่ตำหนักองค์ชายคัง บอกว่าเสียเลือดมากไป! พระชายาเส้าจึงส่งหมอจางไปตรวจนาง… แล้วก็พบว่านางตั้งครรภ์!”

“เพราะเสียเลือดมากเกินไป ครรภ์จึงไม่แข็งแร็งนัก จำเป็นต้องพักผ่อนดูแลให้ดี!”

“เดิมทีเสด็จพ่อของข้ากริ้วมาก อยากจะลงโทษองค์ชายคังกับพระชายาของเขา แต่พอได้ยินข่าวนี้ก็เลยตำหนิเขาไปเล็กน้อยแล้วให้องค์ชายคังออกเงินหนึ่งแสนเพื่อรักษาเยียวยาผู้ลี้ภัยที่ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิต จากนั้นก็ปล่อยพวกเขาไป!”