บทที่ 658

หลิงอวี๋รู้สึกว่าเป็นเรื่องยากที่จะบอกสิ่งที่ทำกับองค์ชายคังไว้เมื่อครั้งที่แล้ว จึงไม่ได้บอกเซียวหลินเทียน

ในเวลานี้เมื่อเห็นใบหน้าสับสนของเซียวหลินเทียน จึงอดไม่ได้ที่จะเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง

เซียวหลินเทียนฟังแล้วก็หน้าแดงหูแดง แล้วก็รู้แล้วว่าเหตุใดหลิงอวี๋จึงมั่นใจถึงเพียงนั้นว่าจ้าวเจินเจินมิได้ตั้งครรภ์!

“หม่อมฉันเลวร้ายมากใช่หรือไม่?”

หลิงอวี๋พูดเรื่องนี้ออกไปแล้วก็ยังคงกังวลอยู่ในใจเล็กน้อย

ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับเซียวหลินเทียนผ่อนคลายลงแล้ว นางไม่อยากให้ทั้งสองต้องเหินห่างกันอีกเพราะเรื่องนี้!

เซียวหลินเทียนพยักหน้า พลางเอ่ยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “อืม ค่อนข้างเลวร้ายทีเดียว!”

หัวใจของหลิงอวี๋จึงมืดมนลง

เป็นดังที่คาด เซียวหลินเทียนก็ไม่ต่างจากบุรุษทั่วไปที่ล้วนชอบสตรีหน้าซื่อใจคดอย่างจ้าวเจินเจิน!

“แต่ข้าเคยบอกแล้วมิใช่หรือ? ว่าข้าชอบสตรีเลวร้าย!”

เซียวหลินเทียนเพิ่มประโยคหลังมาอย่างช้า ๆ

หลิงอวี๋จ้องเขาทันที บุรุษผู้นี้ไม่ได้แก่เสียหน่อย จะพูดจะจาต้องหยุดพักหายใจด้วยหรือ?

พูดให้มันจบรวดเดียวจะตายหรือไร?

เซียวหลินเทียนมองสีหน้าของหลิงอวี๋เปลี่ยนไปอย่างขำขัน และทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าสนุกมาก

เดิมทีเขาคิดว่าในช่วงนี้หลิงอวี๋เป็นผู้ใหญ่และมั่นคงเกินไป แทบไม่ได้ทำเรื่องที่โง่เขลาบ้างเลย เขาอยากจะหยอกล้อนางเล่นแล้วดูท่าทีที่นางโกรธ!

เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ของนาง เซียวหลินเทียนก็ไม่รู้สึกผิดเลยกับพฤติกรรมของตนเมื่อครู่ เขาเอ่ยอย่างช้า ๆ

“หากเจ้าเลวร้ายจริง ๆ เจ้าก็คงให้ยาให้เขาไม่มีลูกหลานแล้วล่ะ การลงโทษเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ นับว่าเลวร้ายเช่นไรกัน!”

หลิงอวี๋โล่งใจทันที เซียวหลินเทียนไม่คิดว่าตนเลวร้ายก็พอแล้ว!

แต่แล้วหลิงอวี๋ก็สับสน เหตุใดนางจึงสนใจความคิดเห็นของเซียวหลินเทียนที่มีต่อตนมากนักนะ!

สิ่งที่นางยึดถือมาก่อนหน้านี้ก็คือ ไม่ว่าคนอื่นจะพูดเช่นไร ตนแค่ซื่อสัตย์ก็พอแล้ว!

“ไม่จำเป็นต้องรีบเร่งรักษาพิษให้เขาหรอก…”

เซียวหลินเทียนเอ่ย “เสด็จพ่อมิได้ลงโทษเขา เช่นนั้นเราก็จะให้ความยุติธรรมแทนสวรรค์ ไม่ว่าอย่างไรก็ควรให้เขารับโทษจึงจะถูก!”