บทที่ 690

คนชุดดำแทงดาบมาหาเขา ฉินซานก้าวช้าไปหนึ่งก้าว ดาบของคนชุดดำจึงฟันมาที่แขนของฉินซาน

ฉินซานหดตัวอย่างรวดเร็ว รู้สึกได้ว่าดาบโดนที่แขนของตน เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงจนแทบจะจับดาบนิ่ง ๆ ไม่ได้...

แต่เขามิใช่คนฝีมือธรรมดา แม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บ แต่ก็คว้าดาบไว้ได้ทันเวลา จากนั้นก็ย่อตัวลงแล้วเตะขาทั้งสองของคนชุดดำ

จากนั้นฉินซานก็พลิกตัวกลางอากาศ และเตะเข้าที่คางของคนชุดดำที่คางอย่างแรง

คนชุดดำกระอักเลือดออกมา แล้วเลือดที่ผสมกับฝนก็หยดลงกลางอากาศ

พวกชุดดำหลายคนรีบวิ่งมาพร้อมดาบก่อนที่ฉินซานจะลงถึงพื้น

ฉินซานกลัวองค์หญิงจะบาดเจ็บจึงก้มลงและคว้าปกเสื้อขององค์หญิงหกแล้วลากนางเข้าไปในวิหารทรุดโทรม

องค์หญิงหกตกใจมากจนขาของนางอ่อนแรง ครั้งที่แล้วที่โจรปล้น นางนั่งอยู่ในรถม้ามิได้เห็นการต่อสู้ด้วยตาของนางเอง!

ครั้งนี้เห็นการต่อสู้กับตาของตนอย่างแท้จริงแล้ว!

เมื่อครู่มีแวบหนึ่งที่นางคิดว่าฉินซานจะตายด้วยดาบของคนชุดดำเสียแล้ว

“เข้าไปก่อน!”

ฉินซานผลักองค์หญิงหกแล้วหันกลับมาขวางทางคนชุดดำเอาไว้

“ถอย!”

ฉินซานตะคอก ทันทีที่เขาต่อสู้กับคนชุดดำก็พบว่าคนชุดดำมีพลังมากในวรยุทธ นี่มันมิใช่โจรธรรมดาแล้ว!

ด้วยความกลัวว่าทหารองครักษ์จะกระจัดกระจายและพ่ายแพ้ต่อศัตรู เขาจึงสั่งให้พวกเขาเข้ามาใกล้ตน

พวกองครักษ์หลายคนรีบเข้ามาหาฉินซานอย่างรวดเร็วในขณะที่กำลังต่อสู้อยู่

ทหารองครักษ์คนหนึ่งเดินช้าเกินไป จึงถูกจนชุดดำตัดแขนไปข้างหนึ่ง

แขนนั้นลอยไปในอากาศไปโดนหัวขององค์หญิงหกที่ยังคงนิ่งค้างอยู่บนพื้นลุกขึ้นไปไหนมิได้

แขนที่ขาดนั้นยังคงมีเลือดอยู่ ทันใดนั้นเลือดก็เต็มใบหน้าขององค์หญิงหก นางตกใจมากจนกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง

“ช่วยด้วย… ข้ามิอยากตาย...อู่เวย มาช่วยข้าที...!”

อู่เวยซ่อนตัวอยู่ในมุมหนึ่ง เมื่อเห็นว่านักฆ่าโหดร้ายมาก ไหนเลยจะกล้าออกมา

ปกติเขาจะต่อสู้อย่างกล้าหาญ แต่คนที่เขารังแกก็เป็นแค่พวกอันธพาลธรรมดา ๆ เมื่อมาเจอนักฆ่าเช่นนี้ ก็กลัวจนฉี่แทบราด!