บทที่ 720

ในเวลานี้เซียวหลินเทียนกับฉินซานเพิ่งเข้ามา เมื่อเห็นเผยอวี้ชี้หน้าด่าหลิงอวี๋ด้วยความโกรธ ทั้งสองก็ขมวดคิ้วทันที

“ท่านอ๋องอี้เสด็จแล้ว!”

องครักษ์คนหนึ่งตะโกนขึ้นมา

เมื่อเผยอวี้เห็นก็ตะโกนด้วยความโกรธ “อาเทียน พระชายาเช่นนี้ข้าว่ามิต้องมีก็ได้กระมัง สร้างปัญหาใหญ่ให้เจ้าเช่นนี้ ข้าสนับสนุนให้เจ้าหย่ากับนางทันที!”

เมื่อหลิงหว่านได้ยินเข้าก็มิรอให้หลิงอวี๋เอ่ยปากแล้ว นางด่าเผยอวี้อย่างโกรธเกรี้ยวทันที

“ท่านคิดว่าท่านเป็นใคร? การแต่งงานระหว่างท่านพี่ของข้ากับท่านอ๋องอี้ได้รับพระราชทานจากองค์จักรพรรดิ ท่านอ๋องอี้จะหย่าก็หย่าได้เลยเยี่ยงนั้นรึ?”

“ท่านมากล่าวหาท่านพี่ข้าโดยมิพูดเรื่องราวให้ชัดเจน! หรือปกติแล้วท่านจัดการกับเรื่องของทางการเช่นนี้?”

“เสียดายที่หัวของท่านใหญ่โตถึงเพียงนั้น แต่มิได้ใส่อะไรลงไปในนั้นเลยหรือ?”

เผยอวี้ตะลึงกับสิ่งที่หลิงหว่านพูด จากนั้นก็ตระหนักได้ว่าหลิงหว่านกำลังด่าว่าตนโง่เขลา

เขาโกรธจนตัวสั่น พลางตะคอกใส่หลิงหว่านด้วยความโกรธ

“หลักฐานเป็นที่แน่ชัดแล้ว มันไม่มีประโยชน์ที่เจ้าจะพูดแทนนาง! ออกไปเสียสาวน้อย เรากำลังพูดเรื่องจริงจังกันอยู่ ไม่มีเวลามาพูดเรื่องไร้สาระกับเจ้า!”

“เกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่?”

เซียวหลินเทียนเห็นพวกเขาสองคนทะเลาะกันราวกันไก่ชนตีกัน จึงพูดห้ามอย่างทนมิไหว

“ท่านอ๋องอี้ ท่านมาพอดี! ดูเถิดพ่ะย่ะค่ะ นี่คือสิ่งที่เราค้นเจอ ทั้งหมดล้วนเป็นยาปลอม!”

หมอเฝิงเอ่ยขึ้นมาทันที “ท่านอ๋องอี้ ครั้งนี้กระหม่อมไม่ได้กล่าวหาพระชายาอ๋องอี้! ยาปลอมเหล่านี้ล้วนมาจากโรงเหยียนหลิง มีใครในเมืองหลวงไม่รู้บ้างว่าพระชายาอ๋องอี้เป็นเจ้าของโรงเหยียนหลิง!”

“เครื่องยาสมุนไพรที่โรงเหยียนหลิงส่งมอบให้กับราชสำนักล้วนเป็นของปลอมทั้งหมด ยาเช่นนี้จะรักษาผู้ป่วยได้เยี่ยงไร! ท่านอ๋องอี้ ท่านจะปกป้องพระชายาอ๋องอี้ในเรื่องนี้อีกมิได้พ่ะย่ะค่ะ!”

ผู้ป่วยในห้องได้ยินเสียงโวยวายที่ลาย จึงออกมาทีละคน เมื่อได้ยินเช่นนี้ ก็มีคนกรีดร้องออกมา

“เหตุใดจึงมีคนเช่นนี้! ให้ยาปลอมเรากิน… เช่นนี้จะฆ่าเราหรือ!”

“อยากได้เงินจนไร้สติ นำของไม่ดีมาทำร้ายผู้คน…”

ท่านจินต้ากับลู่หนานมาพร้อมกับเซียวหลินเทียน หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ ลู่หนานก็ตะคอกออกมา