บทที่ 719

หลังจากที่เผยอวี้ส่งเครื่องยาสมุนไพรถึงที่แล้ว เขาก็ร่วมมือกับฉินซานและหลี่ว์จงเจ๋อในงานป้องกันโรคระบาด พาทหารไปฆ่าเชื้อตามบ้านเรือน

หมอเฝิงถามทหารจนรู้ว่าเผยอวี้อยู่ที่ใดแล้วลากหมอหานออกไป เมื่อเห็นเผยอวี้ก็ดึงเขาไปข้าง ๆ

เผยอวี้ขมวดคิ้วพลางเอ่ย “หมอเฝิงมิได้รักษาผู้ป่วยอยู่ในหออักษรหรือ มาทำกระไรที่นี่กัน!”

“แม่ทัพเผย เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว! หากเรามิมาตามหาท่าน จะให้รอจนเกิดความผิดพลาดครั้งใหญ่แล้วถูกตัดหัวหรือ?”

เมื่อเห็นฉินซานกับหลี่ว์จงเจ๋อ หมอเฝิงก็จงใจเพิ่มเสียงให้ดังขึ้น ทำให้ทั้งคู่หันกลับมามองและเดินเข้ามา

“เกิดเรื่องอันใดขึ้น?”

ฉินซานรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัย ได้ยินเข้าก็ตกใจมาก คิดว่าตนประมาทจนทำผิดพลาดใหญ่โต

“พวกเครื่องยาสมุนไพรนี้เป็นของปลอม…”

หมอเฝิงเอาห่อยาให้พวกเขาดูแล้วแสร้งทำทีลำบากใจ พลางเอ่ยอย่างกังวล

“ท่านแม่ทัพทั้งสาม นี่มิใช่เรื่องใหญ่หรือ? เรามากำจัดโรคระบาด หากยานี้ปลอม จะรักษาโรคได้หรือ?”

“โดยเฉพาะแม่ทัพเผย! ท่านเป็นผู้ขนส่งเครื่องยาสมุนไพร หากเกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ ท่านจะเป็นคนแรกที่ถูกลงโทษ!”

เผยอวี้ได้ยินแล้วตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เหงื่อเย็น ๆ ไหลออกมาทันที หากมีบางอย่างผิดปกติในยาจริง ๆ เช่นนั้นเขาก็เป็นผู้ที่ต้องรับผิดชอบมากที่สุด!

แต่เผยอวี้มิได้คิดหนีความผิด พลางเอ่ยถามอย่างกังวล “เกิดกระไรขึ้น? เครื่องยาเหล่านี้เป็นของปลอมมากแค่ไหน? ใครกล้าขายเครื่องยาสมุนไพรนี้ให้ราชสำนักกัน?”

“ไป ไปดูกัน! ที่ห่อยามีเครื่องหมายไว้หมดแล้ว ตรวจสอบดูก็รู้!”

เผยอวี้กังวลมากและลากหมอเฝิงไป

หมอเฝิงตะโกนบอกฉินซาน “แม่ทัพฉิน ท่านไปแจ้งท่านอ๋องอี้ เกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ ท่านอ๋องอี้จะต้องตัดสิน!”

ฉินซานพยักหน้า แล้วบอกหลี่ว์จงเจ๋อให้พาคนไปฆ่าเชื้อต่อ ส่วนตนรีบไปหาเซียวหลินเทียน

หลิงอวี๋ออกมาจากห้องผู้ป่วยของหลี่เฉียง กำลังจะไปปรึกษาเรื่องตำรับยากับหมอหานและคนอื่น ๆ แต่กลับมิเห็นผู้ใดเลย

ขณะที่นางกำลังสงสัย ไหนเลยจะคิดว่าพอหันกลับไปจะเห็นหมอเฝิงกับเผยอวี้เดินเข้ามา

“เกิดกระไรขึ้น?” หลิงอวี๋เอ่ยถามอย่างแปลกใจ