บทที่ 762

ฉินซานรอให้อู่เวยออกไปอย่างอดทน แต่มิรู้ว่าสองคนนี้ไปเอาเรื่องคุยมาจากไหนเยอะแยะ คุยเรื่อยเปื่อยมิจบเสียที

ฉินซานยิ่งฟังก็ยิ่งรำคาญ แล้วก็ยิ่งดูถูกองค์หญิงหก

ชายหญิงอยู่กันตามลำพัง ทั้งยังเป็นเวลาดึกแล้วด้วย องค์หญิงหกมิรู้จักหลีกเลี่ยงเลยหรือ?

นางยังมิได้แต่งงาน แต่กล้าให้บุรุษที่เป็นคนนอกอยู่คุยกับตนที่ห้องจนดึกดื่น ผู้ใดจะกล้าแต่งงานกับสตรีเช่นนี้กัน?

หลังจากรอให้อู่เวยออกไปอย่างยาวนาน ฉินซานก็เห็นนางกำนัลสองคนยุ่งอยู่ข้างนอก จึงรีบมุดเข้าไปทางหน้าต่าง

เซียวทงกำลังจะเปลี่ยนอาภรณ์ จู่ ๆ เห็นคนบุกเข้ามาก็ตกใจ

แต่ก่อนที่นางจะกรีดร้อง ฉินซานก็เข้าไปปิดปากนางไว้ก่อน

“องค์หญิงหก กระหม่อมคือฉินซาน มาที่นี่เพื่อพาองค์หญิงออกไปตามคำสั่งของท่านอ๋องอี้! องค์หญิงอย่าร้อง รีบเก็บของสำคัญแล้วไปกับกระหม่อม!”

ฉินซานปล่อยองค์หญิงหกแล้วเร่งให้เซียวทงเก็บข้าวของ

เซียวทงมองฉินซานอย่างสงสัย ฉินซานมีหนวดเคราบนใบหน้าเช่นนี้ นางจึงเอ่ยถามอย่างมิแน่ใจ “ท่านคือฉินซานจริง ๆ หรือ?"

“องค์หญิงฟังเสียงของกระหม่อมมิออกหรือ?”

ฉินซานเอ่ยอย่างฉุนเฉียว “อย่ามัวโอ้เอ้เลย รีบเก็บของเร็วเข้า… องค์หญิงหก กระหม่อมหาได้ล้อเล่นไม่!"

“ข้าหลวงหยางร่วมมือกับแคว้นศัตรู ขายเครื่องยาสมุนไพรกับอาหารให้กับฉีตะวันออก ท่านอ๋องอี้กลัวว่าเขาจะทำอะไรไม่ดีกับองค์หญิง จึงให้กระหม่อมมาพาองค์หญิงออกไปโดยเฉพาะ!”

เซียวทงตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ข้าหลวงหยางสุภาพกับตนมาก เขาดูเหมือนคนที่ร่วมมือกับแคว้นศัตรูที่ไหนกัน เข้าใจผิดกันหรือไม่!

“องค์หญิงหก เหตุใดมิขยับเล่า! ตอนนี้มิใช่เวลาที่จะมาเอาแต่ใจพ่ะย่ะค่ะ! หากช้าแล้วถูกข้าหลวงหยางจับไป เช่นนั้นเราจะหนีไปมิได้แล้ว!”

ฉินซานเอ่ยอย่างกังวล “หากองค์หญิงอยากตาย ก็อย่าให้กระหม่อมต้องเดือดร้อนไปด้วย!"

เมื่อฉินซานนึกถึงแผนการของเซียวทงกับอู่เวยเมื่อครู่นี้ที่จะจัดการกับน้องสาวของตน น้ำเสียงเขาก็ไม่ดีนัก

“คราวที่แล้วองค์หญิงวางยาทุกคนจนเกือบทำให้กองทัพของเราถูกจัดการไปหมด หากยังมิไปอีก หรือองค์หญิงยังอยากทำให้เราทุกคนเดือดร้อนอีก?”