บทที่ 767

ดังนั้น แม้ว่าหลิงเสี่ยงจะมิได้อยู่ในเมืองหลวง แต่เขาก็รู้เรื่องที่หลิงอวี๋ให้กำเนิดลูกนอกสมรสแล้วถูกท่านอดีตเสนาบดีตัดขาด

หลิงเสี่ยงโกรธหลิงอวี๋มาก ถึงกับมีความคิดว่าชีวิตนี้เขามิอยากกลับเมืองหลวงไปเจอน้องสาวผู้นี้อีกแล้ว!

แต่ทุกเทศกาลในตอนที่อยู่เงียบ ๆ คนเดียวกลางคืน

หลิงเสี่ยงนอนอยู่บนเตียงก็จะคิดถึงน้องสาวฝาแฝดผู้นี้แล้วก็ใจอ่อน!

ตอนนั้นตนถูกหวางซือเลี้ยงผิด ๆ แล้วทำเรื่องโง่เขลาเหล่านั้น

น้องสาวยังเด็ก ถูกหวางซือเลี้ยงดูผิด ๆ ก็ไปโทษน้องสาวมิได้หรอก!

หลิงเสียงเซิงพ่อของเขามิสนใจพวกเขาพี่น้อง ท่านอดีตเสนาบดีก็อายุมากแล้ว หลิงเสี่ยงจะวางใจปล่อยน้องสาวไว้ในเมืองหลวงได้เยี่ยงไร!

กระทั่งเรื่องที่ท่านอ๋องอี้เฆี่ยนตีหลิงอวี๋ห้าสิบไม้เพราะนางทำผิดไปถึงถึงหูของหลิงเสี่ยง

หลิงเสี่ยงโกรธที่น้องสาวโง่เขลา แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของน้องสาวด้วย

เสี่ยวหลิงหลิงเป็นสตรีบอบบาง นางจะทนการถูกเฆี่ยนตีห้าสิบไม้ได้หรือ?

หลิงเสี่ยงอยากกลับบ้านมาก อยากจะรีบกลับเมืองหลวงแล้วพาน้องสาวของเขาออกไปด้วย

เขายอมมิแต่งงานไปตลอดชีวิตแล้วเลี้ยงดูน้องสาวของเขา!

เมื่อถูกข้าหลวงหยางขังไว้ในคุกใต้ดินเป็นเวลานานกว่าสองเดือน หลิงเสี่ยงทนทุกข์ทรมานมาก แต่มีความเชื่อสองประการที่ช่วยให้เขาเอาชีวิตรอดมาได้

หนึ่งในนั้นก็คือ หลิงอวี๋ เขาตายมิได้ เขาตายไปน้องสาวก็จะหมดที่พึ่ง!

อีกหนึ่งความเชื่อก็คือ เขาต้องไปส่งหลักฐานการสมคบคิดของพวกข้าหลวงหยางกับแคว้นศัตรูให้ได้!

เขามือาจยอมรับข้อกล่าวหาเรื่องสมคบคิดกับแคว้นศัตรูที่ข้าหลวงหยางใส่ร้ายตนได้!

เขามิอาจทำให้ชื่อเสียงในการเป็นวีรบุรุษของท่านอดีตเสนาบดีที่ทำมาตลอดชีวิตถูกทำลายด้วยมือของเขาเองได้

“ท่านพี่เสี่ยวเสี่ยง…”

เมื่อเห็นน้องสาวยืนอยู่ตรงหน้า หลิงเสี่ยงก็ตื่นเต้นจนตัวสั่นไปทั้งตัว

แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรอีก เขาก็ทนมิไหวสลบไปอีกครั้ง!