บทที่ 779

องครักษ์คนหนึ่งวิ่งไปข้างหน้า แล้วฉินซานขึ้นหลังกลับไปที่แนวป้องกัน

“ช่วยด้วย… ช่วย...”

รถม้าถูกม้าทำให้พลิกคว่ำ เซียวทงที่อยู่อีกด้านหนึ่งจึงถูกทับอยู่ใต้รถม้า นางเห็นลู่หนานช่วยฉินซานแล้วไปช่วยคนอื่นก็ร้องไห้แล้วเรียกออกไป

ลู่หนานลังเลครู่หนึ่ง เดิมทีนางมิอยากช่วยองค์หญิงหกผู้เอาแต่ใจเลย แต่เพราะเซียวทงเป็นน้องสาวของท่านอ๋องอี้

หากมิช่วยเซียวทงก็ไม่ดี!

ลู่หนานจึงทำได้เพียงรีบไปช่วยนาง

แต่ผู้คุ้มกันที่ซ่อนตัวอยู่หลังรถม้าเห็นว่าสูญเสียที่กำบังไปแล้ว กลัวจะถูกฆ่าจึงกระโดดออกมาจากด้านหลังรถม้า

เมื่อพวกผู้คุ้มกันเห็นลู่หนานอยู่ตรงหน้าตนก็ฟันลู่หนานโดยมิสนใจทันที

เซียวทงยังมิทันได้ยืนนิ่ง ก็เห็นพวกผู้คุ้มกันพุ่งเข้ามาหาอย่างดุร้าย

นางกังวลมาก กลัวว่าตนจะถูกฆ่าโดยมิได้ตั้งใจ จึงผลักออกไปลู่หนานอย่างแรง

ลู่หนานคิดไม่ถึงว่านางจะทำเช่นนี้ เขาถูกนางผลักถอยหลังไปหลายก้าวโดยมิได้ตั้งตัว แล้วก็บังเอิญไปโดนปลายมีดของผู้คุ้มกันคนหนึ่งเข้าพอดี

ลู่หนานรู้สึกเจ็บแปลบที่หลังของตน ขณะที่เขากำลังจะหันหลังกลับไปเหวี่ยงดาบ มีดของผู้คุ้มกันอีกคนก็มาที่ไหล่เขาอีกครั้ง

“ลู่หนาน…”

หลิงอวี๋เห็นภาพนี้เข้าพอดี จึงร้องออกมาอย่างใจสลาย

ชุยหรงขว้างขวดยาเสร็จแล้ว กำลังยิงธนูใส่ศัตรู

เมื่อได้ยินเสียงร้องของหลิงอวี๋ ก็หันกลับไปเห็นลู่หนานเดินโซเซตัดหัวของผู้คุ้มกันคนหนึ่ง แต่ยังมีผู้คุ้มกันอีกคนเหวี่ยงดาบไปที่ตัวลู่หนาน...

ชุยหรงหันธนูกับลูกธนูของเขาไปโดยไม่รู้ตัวแล้วยิงออกไป

พลธนูอีกหลายคนได้ยินเสียงร้องของหลิงอวี๋ ก็หันไปเห็นภาพนี้ ลูกธนูในมือของพวกเขาก็พุ่งไปที่พวกผู้คุ้มกันที่กำลังล้อมลู่หนานอยู่ด้วย

ลู่หนานได้รับการช่วยเหลือ แต่หลังจากที่ถูกแทงหลายครั้งก็ไม่มีแรงกลับไปแล้ว ภาพตรงหน้ามืดลง แล้วเขาก็ล้มลง

“พี่ลู่…”