บทที่ 780

องครักษ์เหล่านั้นรู้สึกคับข้องใจ หากมิใช่เพราะฝ่ายที่มีน้อยจะต้องแพ้ให้ฝ่ายที่มีมากทั้งยังต้องปกป้องพระชายาอ๋องอี้ด้วย พวกเขาก็คงจะรีบออกไปบุกด้วยแล้ว

หลังจากได้ยินคำสั่งของพระชายาอ๋องอี้ และเห็นกำลังเสริมมา พวกเขาก็ทิ้งธนูกับลูกธนูแล้วชักดาบออกมา พร้อมทั้งรีบวิ่งออกไปพลางตะโกนไปด้วย

ท่านจินต้าตั้งถิ่นฐานให้คนบนภูเขาแล้ว กำลังลงมาช่วยพวกหลิงอวี๋ก็เห็นภาพนี้เข้า

จู่ ๆ ท่านจินต้าก็รู้สึกโชคดี ยังดีที่ในที่สุดพวกเขาก็ได้กำลังเสริม...

“ท่านจินต้า ท่านมาพอดี! ทางนี้ข้าขอส่งต่อให้ท่านจัดการแล้ว ข้าต้องรีบช่วยลู่หนาน!”

ทันทีที่หลิงอวี๋เห็นท่านจินต้ามาก็รีบออกคำสั่ง แล้วสั่งให้คนแบกลู่หนานไปทางด้านหลัง

หลิงอวี๋หันกลับมากับเห็นฉินซานพิงอยู่ด้านข้างก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ฉินซานยังรอการรักษาจากนางอยู่!

แต่ในเวลานี้ ชีวิตของลู่หนานตกอยู่ในอันตราย นางทำได้เพียงช่วยลู่หนานก่อนเท่านั้น

ฉินซานยังคงมีสติอยู่ พอเห็นหลิงอวี๋ยืนอยู่ตรงหน้าตนก็เอ่ยออกมา “ไปช่วยลู่หนานเถิด เขาบาดเจ็บสาหัสกว่าข้า! ข้ายังไหว!”

หลิงอวี๋เห็นว่าแขนที่ขาดของเขายังมีเลือดออกอยู่ จึงรีบลุกขึ้นไปหยิบขวดยาออกมายัดใส่มือของเขา

“ท่านห้ามเลือดก่อน! อดทนอีกหน่อย ข้าช่วยลู่หนานแล้วจะมาจัดการบาดแผลให้…”

หลิงอวี๋ตบไหล่ของฉินซานเบา ๆ พลางเอ่ยปลอบโยน “การสูญเสียแขนมิได้เป็นปัญหาอะไร ท่านยังมีมืออีกข้าง เจ้ายังสามารถทำอะไรได้หลายอย่างเลย…”

นางไม่มีเวลาปลอบใจฉินซาน จึงลุกขึ้นไปดูลู่หนาน

ก่อนหน้านี้ปี้ไห่เฟิงมิสามารถใช้ดาบมือขวาได้ แต่แส้ในมือซ้ายของเขาทำงานได้ดีมาก!

หลิงอวี๋ตัดสินใจรอให้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วจะให้ปี้ไห่เฟิงสอนฉินซานถึงวิธีใช้ดาบด้วยมือซ้าย

ตอนรถม้าของเซียวทงพลิกคว่ำได้รับบาดเจ็บที่ขาและแขน เลือดก็ไหลออกมาเปื้อนกระโปรงด้วย

เมื่อนางเห็นหลิงอวี๋กำลังจะออกไป ก็รีบตะโกน “หลิงอวี๋ ข้าบาดเจ็บ เจ้ารีบมาช่วยข้าเร็ว…”

"ข้าไม่ว่าง ข้าต้องไปช่วยลู่หนาน!"

หลิงอวี๋มิหันกลับไปมองอีก แล้วรีบเดินตามเปลหามไปด้านหลัง

เซียวทงกังวลขึ้นมาทันที นางเดินโซเซตามไปแล้วคว้าแขนของหลิงอวี๋ “ลู่หนานเป็นแค่ทาส ชีวิตของเขามีค่ากว่าของข้าหรือ?”