บทที่ 781

เพราะว่าไม่มีขาตั้ง หลิงอวี๋จึงทำได้เพียงคุกเข่าลงบนพื้นเพื่อรักษาบาดแผลของลู่หนาน

อาการบาดเจ็บที่หลังของลู่หนานถึงขั้นเสียชีวิตได้เลย มันทะลุเข้าไปในหลังของลู่หนานไปถึงหัวใจของเขาบางส่วนด้วย

ขณะที่หลิงอวี๋ตรวจอยู่ นางก็รู้สึกกังวล อธิษฐานว่าอย่าให้แทงไปถึงเส้นเลือดใหญ่ มิฉะนั้นแม้ว่าตนจะเป็นเทพเจ้าก็ไม่มีทางช่วยลู่หนานกลับมาได้

นางใช้เข็มเงินไปอุดชีพจรของลู่หนานก่อน จากนั้นก็ตรวจอาการบาดเจ็บของลู่หนานอย่างระมัดระวัง

เวลานี้ หลิงอวี๋นึกถึงภาพที่ตนเพิ่งเดินทางข้ามเวลามา!

ในเวลานั้น ตนถูกเซียวหลินเทียนเข้าใจผิด และถูกพี่น้องตระกูลเหลียงวางแผนใส่

ลู่หนานเป็นคนที่ช่วยตนไว้!

แม้ว่าบางครั้งเขาจะหุนหันพลันแล่น ถูกคนอื่นยั่วยุได้ง่ายแต่เขาเป็นคนจิตใจดีและยังเด็กมากด้วย เขาไม่ควรต้องมาตายเช่นนี้!

“อาจารย์ ลู่หนานยังรอดได้หรือไม่เจ้าคะ?”

หลิงซวนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เมื่อนางเห็นเลือดไหลออกมามากมายถึงเพียงนั้น ก็นึกถถึงสภาพที่ตนได้รับบาดเจ็บในตอนแรก

ตอนนั้น ลู่หนานเป็นคนให้เลือดตน!

แม้ว่าอาจารย์จะช่วยตนไว้ แต่ในใจของหลิงซวน ลู่หนานเองก็เป็นที่ช่วยให้ตนรอดเช่นกัน!

เลือดในร่างกายของเขาไหลเวียนอยู่ในร่างกายของนาง ลู่หนานมีความหมายกับนางเทียบเท่ากับคนที่สนิทที่สุด...

หลิงซวนเสียใจ หากรู้ว่าชีวิตเปราะบางมากเช่นนี้นางมิควรงอนลู่หนานเลย

อาจารย์บอกแล้วว่า ในเมื่อลู่หนานยอมรับความผิดพลาดแล้วก็ควรจะให้อภัยเขา!

แต่นางก็โกรธลู่หนานอย่างอธิบายมิได้ โกรธที่เขามิควรช่วยชิวเหวินซวงรังแกนางกับอาจารย์

นางมองว่าลู่หนานเป็นญาติ แล้วลู่หนานไปเข้าข้างคนนอกได้เยี่ยงไร!

เวลานี้พอคิดว่าลู่หนานอาจมิสามารถลืมตามาพูดคุยกับตนได้อีกแล้ว น้ำตาของหลิงซวนก็ไหลลงมาอย่างมิสามารถควบคุมได้

หลิงอวี๋เหลือบมองนาง นางเข้าใจความรู้สึกของหลิงซวนได้เวลานี้

เพียงแต่ ตอนนี้มิใช่เวลาที่จะมาเศร้าโศก!