บทที่ 782

แม้ว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากเกิ่งเสี่ยวหาวกับปี้ไห่เฟิง แต่พวกของชุยหรงก็สูญเสียกำลังคนในตอนรบไปจำนวนไม่น้อยเลย

ชุยหรงรู้ว่าสิ่งที่ท่านจินต้าบอกนั้นเป็นความจริง จึงต้องยอมแพ้พร้อมกับความแค้น

รอให้เรื่องราวทางนี้คลี่คลายลงก่อนเถิด เขาจะต้องเป็นคนนำหัวของหลิวฮุยกลับมา เพื่อล้างแค้นให้ฉินซานให้จงได้!

ทางด้านหลิงอวี๋กำลังยุ่งอยู่กับการช่วยเหลือลู่หนาน

ส่วนทางด้านเซียวหลินเทียนจับตัวแม่ทัพเซี่ยได้แล้ว

แม่ทัพเซี่ยเห็นว่าคนของตนส่วนใหญ่ยอมจำนน สถานการณ์มันจบลงแล้ว แต่เขาก็ยังคงมีความหวังอันน้อยนิดอยู่

ขอเพียงรองผู้บัญชาการอู๋พาคนไปยึดเว่ยโจวได้ทันเวลา คนของเซียวหลินเทียนก็มิสามารถสู้กับกองทัพชายแดนได้แล้ว และพวกเขาก็จะพลิกความพ่ายแพ้เป็นชัยชนะได้

ตอนนี้เซียวหลินเทียนไม่มีเวลามาซักถามแม่ทัพเซี่ย หลังจากที่ให้คนจับเขามัดไว้แล้ว ก็เรียกรวมพลของแม่ทัพเซี่ยทันที

รองผู้บัญชาการคนหนึ่งของแม่ทัพเซี่ยตายไปแล้ว ส่วนรองผู้บัญชาการอีกคนนั้นเซียวหลินเทียนมิกล้าใช้ จึงตะโกนออกไป “พวกนายทหารที่อยู่ต่ำกว่ารองผู้บัญชาการจงออกมาข้างหน้า ข้ามีอะไรจะพูดสักหน่อย!”

นายทหารในกลุ่มของแม่ทัพเซี่ยที่ยังรอดชีวิตต่างมองหน้ากัน บางคนไม่รู้จริง ๆ ว่าแม่ทัพเซี่ยสมคบคิดกับแคว้นศัตรู

ท่านอ๋องอี้ให้พวกเขาก้าวออกมา เพื่อจะลงโทษพวกเขาหรือ?

พวกเขาก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ จากนั้นเซียวหลินเทียนก็มองพิจารณาพวกเขาทีละคน สามคนในนั้นได้รับบาดเจ็บ และดูค่อนข้างซื่อสัตย์ดี

ส่วนอีกสามคนไม่มีอาการบาดเจ็บเลย ผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อย และชุดเกราะก็บิดเบี้ยวไปบ้าง

เซียวหลินเทียนชี้คนที่ได้รับบาดเจ็บสามคนพลางเอ่ย “พวกเจ้าทั้งสาม บอกชื่อเสียงเรียงนามและที่มาของพวกเจ้าออกมา!”

นายทหารร่างสูงมองไปที่สหายอีกสองคน แล้วก้าวไปข้างหน้าพลางเอ่ย “กราบทูลท่านอ๋อง กระหม่อมนามว่าข่งฮุย เป็นนายทหารหน่วยกล้าตาย มาจากทงโจว! อยู่ในกองทัพมาแปดปีแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”