บทที่ 783

“แม่ทัพโต้ว เจ้านำคนกลุ่มหนึ่งรีบไปที่เว่ยโจว แล้วไปรักษาการณ์ที่เว่ยโจวร่วมกับแม่ทัพเผย!”

“แม่ทัพเผิง เจ้าพากลุ่มของเจ้าไปสนับสนุนแม่ทัพกู่!”

“แม่ทัพข่ง ทางด้านคลังพืชผลยังมีกำลังพลของพวกเจ้าอยู่ เจ้ากับแม่ทัพจ้าวไปปราบพวกเขาเสีย!”

“ข้ามิรู้ว่าพวกเจ้ารู้เห็นเกี่ยวกับความผิดของแม่ทัพเซี่ยหรือไม่ ตอนนี้ข้ามิอยากไล่บี้ในเรื่องเหล่านั้น ถือเสียว่านี่เป็นโอกาสที่พวกเจ้าจะได้ไถ่โทษและทำความดีแทนแล้วกัน!”

“ชะตากรรมของพวกเจ้าทั้งสามคนอยู่ในกำมือของพวกเจ้าเอง หลังจากจบเรื่องข้าจะให้รางวัลตอบแทนตามผลงาน!”

คำพูดของเซียวหลินเทียนทำให้ทั้งสามคนเลือดพลุ่งพล่านทันที ทั้งสามคนเอ่ยด้วยเสียงหนักแน่น “ท่านอ๋องทรงอย่าได้กังวล พวกกระหม่อมจะทำภารกิจที่ท่านอ๋องมอบหมายให้สำเร็จพ่ะย่ะค่ะ!”

เซียวหลินเทียนมองไปทางทหารคนอื่น ๆ พลางเอ่ยเสียงดัง “พวกเจ้าต้องหวงแหนโอกาสในการชดใช้ความผิดนี้ แล้วร่วมมือกับแม่ทัพทั้งสามเพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ!”

ทหารเหล่านั้นแอบตื่นตระหนก กังวลว่าจะเข้าไปพัวพันกับการสมคบคิดกับแคว้นศัตรูของแม่ทัพเซี่ยด้วย ครั้นได้ยินว่าท่านอ๋องอี้ให้โอกาสพวกเขาไถ่โทษและทำความดี พวกเขาก็เอ่ยอย่างหนักแน่นตามแม่ทัพทั้งสามทันที

“ท่านอ๋องทรงอย่าได้กังวล พวกกระหม่อมจะร่วมมือกับแม่ทัพทั้งสามทำภารกิจให้สำเร็จอย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ!”

“เช่นนั้นก็ลงมือได้!”

ข่งฮุยรีบคัดคนของตนเองแล้วไล่คนที่มิชอบหน้ากับคนที่ชอบแอบทำลับ ๆ ล่อ ๆ ออกไป

เผิงเลี่ยงเองก็ไล่คนออกไปหลายคนเช่นกัน

ผลก็คือหกกลุ่มดั้งเดิมถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นสามกลุ่ม แต่เหลือทหารมากกว่าสามสิบคนที่ไม่มีใครต้องการ

เซียวหลินเทียนเองก็เคยเป็นผู้นำกลุ่ม มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าทหารสามสิบกว่าคนนี้เป็นคนไม่น่าไว้วางใจเท่าไหร่

เขายิ้มเย็นชาแล้วให้ทหารสามสิบกว่าคนนี้ไปคอยดูแม่ทัพเซี่ยกับทหารที่ได้รับบาดเจ็บ

ทหารสามสิบกว่าคนนี้ต่างอกสั่นขวัญแขวน กลัวว่าท่านอ๋องอี้จะลงโทษพวกเขา

ท่านอ๋องอี้ให้พวกเขาไปคอยดูแม่ทัพเซี่ย ก็ไม่มีใครกล้าขี้เกียจแล้ว จึงพากันก้าวไปพาตัวแม่ทัพเซี่ยขึ้นรถม้ากันใหญ่

“หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจแล้วก็ไปพบกันที่เว่ยโจวเสีย!”