บทที่ 786

แม่ทัพกู่รู้ทักษะของหลิงเสี่ยงดี

เขาสอนมาเองกับมือ แม้ว่าหลิงเสี่ยงจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรู แต่จะเป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะหายตัวอย่างไร้ร่องรอยเช่นนั้น!

ดังนั้น แม่ทัพกู่จึงแอบให้พวกพ้องสืบสวนการหายตัวไปของหลิงเสี่ยง

การสืบสวนนี้เผยความลับที่ซ่อนอยู่ของรองผู้บัญชาการอู๋ แม่ทัพเซี่ยและข้าหลวงหยางออกมา

ก่อนหน้านี้แม่ทัพกู่ก็สงสัยอยู่ว่าหลิงเสี่ยงจะถูกแม่ทัพเซี่ยจับตัวไป และอาจจะถูกขังอยู่ที่คุกในเว่ยโจว

แม่ทัพกู่กำลังหาโอกาสเข้าไปในเว่ยโจวเพื่อที่จะตามหา แต่ผลก็คือโรคระบาดแพร่กระจายไปทั่ว และทหารจำนวนไม่น้อยในค่ายทหารก็ติดโรคระบาดเช่นกัน

เรื่องการช่วยเหลือหลิงเสี่ยงจึงต้องระงับไว้ก่อนชั่วคราว

แต่เหตุผลที่แม่ทัพกู่ลงมือกับรองผู้บัญชาการอู๋อย่างรวดเร็วเช่นนี้ก็เพราะว่าหลิงเสี่ยงเช่นกัน

แม้ว่าแม่ทัพกู่จะมิสามารถไปช่วยหลิงเสี่ยงได้ด้วยตัวเอง แต่เขาก็มีสายลับของตนเองในเมืองเว่ยโจวเช่นกัน

เมื่อหลิงเสี่ยงหลบหนีจากแดนประหารมาได้ แล้วข้าหลวงเว่ยโจวส่งเจ้าหน้าที่ทหารจำนวนมากไปตามจับกุมหลิงเสี่ยงนั้น การเคลื่อนไหวครั้งใหญ่นี้ทำให้สายลับได้รู้

ทางสายลับจึงส่งข่าวมาทันที

แม่ทัพกู่รักษาการณ์กองทัพชายแดนมาได้หลายปีเช่นนี้ และยังเป็นแม่ทัพใหญ่ที่มีความสามารถอีกด้วย

เขาวิเคราะห์สถานการณ์กับหยวนเต๋อและพวกพ้องคนอื่น ๆ ทันที จนในที่สุดก็ได้ข้อสรุปว่า ท่านอ๋องอี้ต้องการการสนับสนุนจากพวกเขา

ดังนั้นแม่ทัพกู่จึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาดว่า อยากจะควบคุมรองผู้บัญชาการอู๋ จัดการเรื่องภายในของกองทัพชายแดนเสียก่อนแล้วค่อยส่งคนไปสมทบท่านอ๋องอี้

แม่ทัพกู่ให้หยวนเต๋อไปชักชวนนายทหารหลายคนของรองผู้บัญชาการอู๋ และตนก็เชิญรองผู้บัญชาการอู๋มาดื่มให้มึนงง

รองผู้บัญชาการอู๋สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติบนโต๊ะเหล้า จึงคิดจะหนีไปเรียกกำลังพลของตนแต่มันก็สายไปเสียแล้ว

นายทหารเหล่านั้นที่มิยอมฟังคำโน้มน้าวของหยวนเต๋อถูกคนของแม่ทัพกู่ควบคุมเอาไว้แล้ว

คนที่เหลืออยู่มีเพียงลูกน้องที่มิได้สำคัญอะไรอย่างเช่นนายทหารหลิน และนายทหารที่ติดตามใกล้ชิดรองผู้บัญชาการอู๋ในเวลานี้อีกไม่กี่คน