บทที่ 791

“ท่านอ๋อง กระหม่อมได้ยินมาว่ากวนซินมิเพียงแต่สูญเสียทรัพย์สินของตระกูลกวนไปเท่านั้น แต่ยังถูกท่านกวนเอ้อร์ไล่ล่าด้วย! คิดมิถึงเลยเขาจะตกต่ำกลายมาเป็นโจรจริง ๆ!”

“กระหม่อมเห็นเขาพาคนมาสิบกว่าคน ลูกน้องของเขาสารภาพว่าเดิมทีกวนซินคิดจะแปรพักตร์ไปหาแม่ทัพเซี่ย แต่แม่ทัพเซี่ยรับคำสั่งขององค์ชายเว่ยและต้องการเอาชีวิตเขา เขาจึงไม่มีที่จะไป ถึงได้มาหาเงินจากการปล้น!”

เซียวหลินเทียนพูดมิออกเลย ตระกูลกวนในอดีตร่ำรวยระดับแคว้น นายน้อยกวนซินผู้นี้ก็ถือตนอยู่สูงมิเห็นผู้ใดอยู่ในสายตา

ไหนเลยจะคิดว่ายามนี้จะต้องหาเลี้ยงชีพด้วยการปล้น!

“รอให้เรื่องในเว่ยโจวจัดการเรียบร้อย ปี้ไห่เฟิงเจ้าพาคนไปจับกวนซิน!”

ตอนแรกเซียวหลินเทียนโกรธหลิงอวี๋ที่มิสามารถช่วยภรรยาของท่านกวนเอ้อร์ได้ทันเวลา นี่เป็นปมในใจของเขามาโดยตลอด

หากจับตัวกวนซินแล้วมอบให้ท่านกวนเอ้อร์ได้ ก็จะเป็นการแก้ปมในใจของท่านกวนเอ้อร์ได้!

“พ่ะย่ะค่ะ!”

ปี้ไห่เฟิงพยักหน้า แล้วสั่งให้คนขนเครื่องยาสมุนไพรไปกับเกิ่งเสี่ยวหาวต่อ

ผ่านไปครึ่งชั่วยาม คนของเผยอวี้ก็มาส่งข่าวว่าเผยอวี้ยึดเว่ยโจวได้สำเร็จแล้ว

คนในครอบครัวของข้าหลวงหยางทั้งหมดถูกเผยอวี้จำคุกแล้ว

เผยอวี้กำลังพาคนไปตรวจค้นบ้านของข้าหลวงหยาง องครักษ์ที่มาส่งข่าวยังได้มอบเงินสองล้านที่พบในห้องลับของข้าหลวงหยาง รวมถึงจดหมายบางส่วนที่ติดต่อกับพ่อค้าฉีตะวันออกด้วย

สิ่งที่ทำให้เซียวหลินเทียนตกใจก็คือ ในจดหมายเหล่านี้มีจดหมายที่องค์ชายสองของฉีตะวันออกเขียนถึงข้าหลวงหยางด้วย

ในจดหมายใช้ทั้งไม้อ่อนและไม้แข็ง บีบให้ข้าหลวงหยางกับหยางซ่างจื้อส่งสายลับไปประจำการในกองทัพชายแดน ทั้งยังให้หยางซ่างจื้อส่งสตรีไปให้แม่ทัพของกองทัพชายแดนหลายคนด้วย

เซียวหลินเทียนเห็นว่าวันที่ในจดหมายนั้นคือเมื่อสามปีที่แล้ว เขาก็เหงื่อตกทันที

สามปีที่แล้ว?

เช่นนั้นข้าหลวงหยางกับหยางซ่างจื้อส่งสตรีกับสายลับให้กับเจ้าหน้าที่ในราชสำนักกับพวกแม่ทัพไปเท่าใดแล้ว!

คนเหล่านี้มีส่วนร่วมกันกี่คน!

เซียวหลินเทียนได้รู้เรื่ององค์ชายสองแห่งฉีตะวันออกเพราะเหตุการณ์ของชิวเหวินซวง

องค์ชายเยี่ยนเป็นคนมองการณ์ไกล เขามีที่ปรึกษาชื่อฉางซุ่นอี้ที่เป็นคนฉินตะวันตก